۱۳۹۵/۰۱/۲۲

اولین ماراتن بین‌المللی ایران روز ۲۱ فروردین در شیراز مرکز استان فارس برگزار شد.

                      
                           
                           
                           
                        
                           
                           
                           
                           
                           
                           
I                           
                           
I                           

سنگ مزار تنها شاه مدفون در حصار تاریخی تهران

سنگ مزار تنها شاه مدفون در حصار تاریخی تهران که این روزها همنشین فرش‌ها شده مخدوش شده است. این سنگ قبر همان سنگی است که بعد از آنکه مشخص شد لطفعلی‌خان زند در گوشه‌ای از حیاط امامزاده زید دفن شده روی آن گذاشته شد. تا سال گذشته بر روی آن زیر تصویر حجاری شده او این نوشته حک شده بود: «در این مکان جوانی فرشته‌سرشت، بزرگترین شمشیرزن زندیه و ابرانسانی از نژاد شایستهٔ ایرانی از تبار دلاوران آرمیده است که در ۲۳ سالگی نابینا شد و به قتل رسید. جهان پیر است و بی‌بنیاد…» اما این روزها بعد از شنیدن خبر تبدیل شدن بخشی از این آرامگاه به انبار فرش اگر گذارتان به دل بازار تهران و امامزاده زید بیافتد، با تصویر سنگ قبری مواجه خواهید شد که هیچ نوشته‌ای روی آن خوانا نیست و بقایای نوشته آن نیز از میان رفته است. تخریب سنگ گور کاملاً عمدی و در خلال بازسازی و ساماندهی امامزاده زید که از سال گذشته آغاز شده صورت گرفته است. آرامگاه لطفعلی‌خان زند در ایوانی قرار دارد که سال‌هاست با یک در شیشه‌ای محافظت می‌شود. آنچه باعث تخریب این سنگ شده فضاسازی است که برای بالا بردن سنگ گور رخ داده است. در حال حاضر سنگ را به اندازه یک متر بالا برده‌اند و مرمری یک تکه سفید را در زیر گذاشته‌اند. تغییر و بازسازی به نظر دلیلی برای تخریب نوشته‌های سنگ گور است که در شصت، هفتاد سال گذشته و بعد از مشخص شدن آن قبر قدیمی گوشه حیاط امامزاده زید مربوط به لطفعلی‌خان زند است روی آن نصب شده بود.
بر اساس منابع تاریخی لطفعلی‌خان زند پسر جعفرخان و نوهٔ صادق‌خان برادر کریم‌خان زند بود. او ششمین خان زندیه بود که به فاصلهٔ کمی از مرگ کریم‌خان به تخت نشست. او برخلاف اخلافش دلاوری بود که شمشیر به دست گرفتن را از کودکی آموخت و چنان پا در رکاب اسب سیاه‌رنگش «غران» می‌گذاشت و شمشیر می‌زد که گویی شمشیر بخشی از دستش است. به گفته منابع تاریخی او بر خلاف عموها و پدرش از مقابل دشمن نگریخت و برای حفظ حکومت زندیه تا پای جان رفت. شجاعت، صراحت لهجه و صداقت مهم‌ترین خصوصیاتی است که کتاب‌های تاریخی از این جوان زیبا برمی‌شمارند.
او در سال ۱۲۰۲ ق با آغاز شورشی که در لار اتفاق افتاد از سوی پدر به سمت لار رفت تا ضمن آرام کردن شورش آن دیار را به قلمرو پدر خویش بیفزاید و البته این مأموریت را با پیروزی به پایان برد و بعد از آن به سمت کرمان رفت تا آنجا را نیز آرام کند. اما درست در پای دیوار کرمان خبر قتل پدرش را توسط خیانت نزدیکانش شنید و هنوز نبرد را آغاز نکرده به شیراز بازگشت تا امور سلطنت را به دست بگیرد. لطفعلی‌خان به شیوه شاهان زندیه نام خان را به جای شاه انتخاب کرد و در ارگ کریمخانی تاج سلطنت بر سر گذاشت. به شهادت منابع در شش، هفت سالی که پادشاه ایران بود و در شیراز حکمرانی می‌کرد با وجود آشفتگی و آشوبی که در سراسر سرزمین ایران وجود داشت، کارهای زیادی چون بازسازی حافظیه و آرامگاه سعدی و سد تنگاب را آغاز کرد. این سد در دوره ساسانیان ساخته و در این دوران رها شده بود. او همچنین قصد داشت راه میان شیراز و بندرعباس را هم بسازد که حملهٔ آقامحمدخان قاجار کارش را نیمه‌تمام گذاشت. به نوشته تاریخ روضه الصفای ناصری: «با به تخت نشستن لطفعلی‌خان، آقامحمدخان قاجار به سرعت رو به سوی شیراز نهاد و سرانجام در منطقه‌ای به نام هزار بیضا در پنج فرسنگی شیراز جنگ درگرفت که البته به سبب فرار محمدخان، عموی لطفعلی‌خان، زندیان شکست را پذیرا شده و به داخل شهر پناه بردند و قاجارها شیراز را محاصره نمودند، اما پس از اندکی به سبب برج و باروی شیراز و کمبود آذوقه و خوراک دام‌ها ناچار به ترک محاصره شدند. اما این آغاز نبردهای لطفعلی‌خان با آقامحمدخان بود.» سر هارد فورد جونز، که بعدها وزیر مختار انگلیس در دربار فتحعلی‌شاه شد و با لطفعلی‌خان زند از نزدیک آشنا بود، در کتاب خاطراتش می‌نویسد: «لطفعلی‌خان زند تصمیم داشت اصفهان را بر قلمروی خود بیافزاید، این شهر به حکومت قاجار اضافه شده بود. در این هنگام توطئه‌ای از سوی برخی بزرگان شهر از جمله حاجی ابراهیم‌خان کلانتر در شرف تکوین بود تا خان زند را سر به نیست کنند. به محض خروج شاه زند از شیراز حاجی ابراهیم به اجرای نقشه خود اقدام کرد و امرای طرفدار خان زند را دستگیر و به برادرش که در اردوی لطفعلی‌خان بود خبر داد که شورشی را در سپاه تدارک بیند. نتیجه آنکه خان ناکام زند با اندک یاران وفادار رو به سوی شیراز نهاد غافل از آنکه مرکز فرماندهی شورشیان شیراز است. هنگامی که او به پشت دروازه‌های شیراز رسید با بسته بودن دروازه‌های شهر از خیانت حاجی ابراهیم آگاه شد و تلاش کرد تا وارد شهر شود، اما حاجی ابراهیم کلانتر با تهدید سپاهیان او مبنی بر اینکه زن و فرزندانشان را در شیراز دستگیر و به قتل خواهد رساند توانست اندک یاران جوان دلاور زند را نیز از او جدا کند و در نتیجه خان زند به اتفاق باقی مانده یاران که شمارشان از شمار انگشتان دست کمتر بود رو به سوی دشتستان گریخت.»
لطفعلی‌خان زند با سپاه کوچکی که جمع شده بود در مقابل آقامحمدخان ایستاد و در آستانهٔ پیروزی در جنگ سمیرم بود که بار دیگر خیانت ابراهیم‌خان کلانتر ورق جنگ را به سمت قاجارها برگرداند و شیراز سقوط کرد. آقامحمدخان در شیراز به سراغ گور کریم‌خان رفت و بعد از نبش قبر استخوان‌های وکیل‌الرعایا را به تهران برد و در کاخ گلستان دفن کرد. لطفعلی‌خان با شنیدن این خبر به سمت کرمان و بعد از آن بم رفت تا بار دیگر با تجهیز سپاه به مقابله با قاجاریه بشتابد. اما دروازه‌های ارگ بم هم از خیانت ابراهیم‌خان بسته نماند و در نهایت بعد از نبردی سخت و زخم‌های عمیق و دیدن مرگ دلخراش اسب زیبایش تسلیم شد. گفته می‌شود لطفعلی‌خان را با زخم‌های بسیار به حضور آقا محمدخان می‌آورند. او از شاه جوان زندیه می‌خواهد که برایش تعظیم کند اما لطفعلی‌خان چنین نمی‌کند و شاه قاجار بعد از آنکه فرمان می‌دهد به او تجاوز کنند چشمان این جوان ۲۳ ساله را کور کرده و بعد از انتقال به تهران او را در پایتخت زندانی می‌کند. اما همین هم برای پادشاه قاجار که تازه به تخت نشسته بود کفایت نکرد و دستور داد تا لطفعلی‌خان را بکشند. گفته می‌شود که او را خفه کردند اما برخی از منابع نیز معتقدند او به همراه همسرش مریم بانو با ضرب شمشیر کشته شدند. پیکر لطفعلی‌خان زند در گوشه‌ای از امامزاده زید در گمنامی به خاک سپرده شد. او تنها شاهی است که در محدوده بافت تاریخی تهران و حصار تاریخی این شهر دفن شده است هر چند که نباید از یاد برد که با اتصال ری به تهران، ناصرالدین شاه دومین شاهی است که در تهران به خاک سپرده شده است. در دوران پهلوی مشخص شد که این قبر مربوط به لطفعلی‌خان است و برای آن سنگی آماده شد که روی گور نصب شد. سنگی که حالا نوشته‌های روی آن نیز از بین رفته است.
این اتفاق در حالی رخ داده است که در یک سال گذشته اخباری از آغاز طرح بازسازی بنای پانصد و چند ساله امامزاده زید بازار در رسانه‌ها منتشر شد و قرار بود همزمان بازسازی محوطه آرامگاه لطفعلی‌خان زند که در تاریخ به دلاور زند مشهور است انجام شود. اما در یک سال گذشته بازسازی امامزاده زید تکمیل نشده و محوطه آرامگاه نه تنها ساماندهی نشده که بخشی از فرش‌های امامزاده در محوطه آن انبار شده و سنگ قبر نیز از بین رفته است و به نظر می‌رسد اراده‌ای هم برای ساماندهی وجود ندارد و مشکلاتی که سومین امامزاده تهران به لحاظ وسعت و قدمت تاریخی با آن مواجه شده دامن گور لطفعلی‌خان را نیز گرفته است.
بر اساس اسنادی که در اوقاف تهران موجود است محوطه امامزاده زید بیش از ۱۴ هزار متر مربع زیر بنا داشته است. زیربنایی که در حال حاضر بخشی از آن محدود شده و برای سال‌ها مدرسه حافظ در بخشی از آن ساخته شد. مدرسه‌ای که چند سال پیش تخریب شد و بخشی از آن به بازار فرش افزوده و بخش دیگری نیز آتش‌نشانی بازار در آن راه‌اندازی شد. در حال حاضر آتش‌نشانی در حریم درجه یک این امامزاده قرار دارد که تعدادی از واحدهای تجاری به امامزاده متصل می‌شود. گفته می‌شد که بخشی از فضای شرقی حیاط امامزاده زید که در حال حاضر متروکه باقی مانده است توسط گروهی از سرمایه‌داران خریداری شده بود تا مانند بخش غربی تبدیل به فضای تجاری شود که در حال حاضر منتفی شده است اما فضا که با فنسی جدا شده همچنان رها شده است.






مهدی کروبی در نامه‌ی تاریخی خود خطاب به روحانی ...



سحام : مهدی کروبی٬ ریاست اسبق و محصور قوه مقننه کشور در اولین نامه اش از حصر از حسن روحانی٬‌ ریاست جمهوری اسلامی ایران خواسته تا بر اساس اصل ۱۶۸ قانون اساسی در دفاع از حقوق شهروندان، از “حاکمیت مستبد” جمهوری اسلامی بخواهد تا دادگاهش را برگزار کند.

به گزارش سحام٬ مهدی کروبی در این نامه‌ی تاریخی خود خطاب به روحانی، گفته که “اینجانب نه از شما طلب رفع حصر دارم و نه این کار را در اختیار شما می دانم.” لیکن وی در بیان هدف اش از درخواست برای برگزاری دادگاه را “بیان ادله خود مبنی بر تقلب انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ و مهندسی انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ وآنچه بر فرزندان این کشور در بازداشتگاه های قانونی و غیر قانونی گذشت” ذکر نموده است.

کروبی همچنین در پاسخ به اظهارات اخیر رهبر جمهوری اسلامی گفته:‌”خروجی این دادگاه مشخص خواهد کرد که برگشته از انقلاب و نانجیب، و ادامه دهنده راه انقلاب و نجیب، کدامیک از طرفین دعوا و نزاع انتخابات ۸۸ قرار دارند.”

اخیرا  خامنه ای در دیدار با اعضای فعلی مجلس خبرگان از رای نیاوردن محمد یزدی و محمدتقی مصباح در انتخابات ۷ اسفند اظهار تاسف کرده بود و بدون نام بردن از مهدی کروبی و میرحسین موسوی؛ آنها را به رفتار “نانجیبانه” متهم کرد.

مهدی کروبی در بخش دیگری از نامه خود با ذکر رابطه حاکمیت و شعبان بی مخ های جامعه امروز گفته: “اگر در رژیم فاسد گذشته از شعبان جعفری در ۲۸ مرداد و۱۵ خرداد استفاده گردید، ولی در این حاکمیت هر روز در سرتاسر کشور از این اوباش برای حمله به بیوت مراجع تقلید، رجال منتقد مذهبی و سیاسی، سفارتخانه ها، مراکز علمی و هنری بنام ارزش ها استفاده می گردد.”
طی سال های اخیر، حمله نیروهای بسیجی و سپاهی به سفارتخانه ها٬ تجمعات دانشجویی و سخنرانی چهره های مطرح و منتقد حکومت بسیار افزایش یافته.

کاندیدای انتخابات های ریاست جمهوری ۸۴ و ۸۸ ریاست جمهوری در نقد شورای نگهبان با ذکر مثالی پیرامون تایید و رد صلاحیت مصطفی معین و محسن مهرعلیزاده در انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ و مجلس ۹۴ ، می نویسد: “روزی برای تفرقه درمیان اصلاح طلبان صلاحیت افرادی را برای احراز پست ریاست جمهوری که شرایط آن مطابق اصل ۱۱۵ قانون اساسی متفاوت از دیگر مسئولت هاست (در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴) احراز می کند و روز دیگر صلاحیت همان افراد را برای احراز سمت نمایندگی (انتخابات مجلس دراسفند ۹۴) رد می کند.”
مهدی کروبی در انتقاد از رفتار حاکمیت می گوید:‌ “متاسفانه جاه طلبی و ریاست برخی را چنان فراگرفته که حد و مرزی برای هواهای نفسانی خود قائل نیستند و ثروت و فرزندان این ملت را قربانی مطامع بلند پروازی های خود در منطقه قرار داده اند.”
این رهبر محصور جنبش سبز با تقدیر از دولت حسن روحانی برای پیگیری و تحقق موضوع رفع تحریم ها و برجام، از رفتار حاکمیت و مجموعه‌ی وی انتقاد کرده و می نویسد: “نفوذی های دشمن با تکیه بر خود محوری، جاه طلبی و حب ریاست و توسعه قدرت برخی شخصیت ها که خیال می کنند سرنوشت سایر ملل مسلمان و کشورها منطقه در ید قدرت آنهاست، کشور را عامدانه به دام تحریم ها کشاندند و سرمایه های ملی را از یک سو با غارت و حاتم بخشی حیف و میل کردند و از سوی دیگر دست برجیب مردم بردند و همزمان با فقر و آوارگی و تنگدستی آنان، کشور را به لبه پرتگاه بردند.”
به گزارش سحام٬ متن نامه مهدی کروبی به حسن روحانی٬‌ریاست جمهور اسلامی ایران به شرح زیر است:
برادر گرامی حجت السلام و المسلمین آقای روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

 با سلام و تحیت
در ابتدا لازم است از همکاران محترم جنابعالی بخصوص بذل توجه آقای دکتر قاضی زاده هاشمی وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و همچنین اخوی محترم تان تشکر کنم.
همانطور که می دانید اینجانب بعد از ۴ دوره نمایندگی مردم در مجلس و ریاست مجالس سوم وششم، تاسیس و اداره نهاد هایی نظیر کمیته امداد و بنیاد شهید، وکالت تام در کلیه اموال مربوط به بنیانگذار جمهوری اسلامی، سرپرست حجاج ایرانی و عضویت در شورای بازنگری قانون اساسی و نماینده امام در لرستان؛ در سال ۱۳۸۴ و ۱۳۸۸ به پیشنهاد جمعی از دوستان اصلاح طلب و تمایل خود، نامزد انتخابات ریاست جمهوری شدم. متاسفانه در هر دو دوره حق ملت سربلند ایران و اینجانب با دخالت بخشی از نیروهای سپاه پاسداران، بسیج و وزارت اطلاعات ضایع شد و فردی که حقه باز و دروغگو بود و نسبت های ناروا به مقدسات و تشیع می داد، به ملت و کشور تحمیل شد تا فاسدترین دولت پس از مشروطیت بنام انقلاب اسلامی رقم خورد.

در این دوره‌ی نکبت‌بار، خسارت های سنگینی بر مردم و کشور تحمیل شد که اگر بتوان آثار زیان بار مادی آن شامل غارت اموال عمومی، هدر رفتن ۷۰۰ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی و درآمدهای مالیاتی، بذل، بخشش و یا فروش زمین های مناطق تفریحی و مناطق آزاد از پارک پردیسان گرفته تا کیش و قشم، انتقال ۲۲ میلیارد دلار به دبی و ترکیه، گم کردن دکل ها نفتی و کشتی های ثبت نشده و … را در چند دهه آتی جبران کرد، لیکن بدون تردید نمی توان آثار زیان بار فرو ریختن اخلاق، شکاف و بی اعتمادی مردم به حکومت و روحانیت و مهمتر آسیب های وارده به تشیع و امام زمان(عج) را به این سادگی جبران کرد.

نفوذی های دشمن با تکیه بر خود محوری، جاه طلبی و حب ریاست و توسعه قدرت برخی شخصیت ها که خیال می کنند سرنوشت سایر ملل مسلمان و کشورها منطقه در ید قدرت آنهاست، کشور را عامدانه به دام تحریم ها کشاندند و سرمایه های ملی را از یک سو با غارت و حاتم بخشی نابود کردند و از سوی دیگر دست برجیب مردم بردند و همزمان با فقر و آوارگی و تنگدستی آنان، کشور را به لبه پرتگاه بردند. واگر نبود عنایت خاص پرودگار و آگاهی اقشار مختلف جامعه و تدبیر دولت و برخی بزرگان، ماجراجویی های هسته ای، کشور را به ناکجاآباد می برد. متاسفانه جاه طلبی و ریاست برخی را چنان فراگرفته که حد و مرزی برای هواهای نفسانی خود قائل نیستند و ثروت و فرزندان این ملت را قربانی مطامع بلند پروازی های خود در منطقه قرار داده اند.

خوشبختانه ایستادگی و مقاومت اقشار مختلف مردم بویژه دانشجویان، فعالان سیاسی و حقوق بشری در حوادث ۸۸ و نیز آگاهی بخشی رسانه های آزاد درس بزرگی به کسانی داد که برخلاف اهداف شهدای انقلاب و جنگ و اندیشه امام رای مردم را زینتی بیش نمی دانند و می خواستند بنام مردم و بکام خود سرنوشت انتخابات ها را به گونه ای دیگر رقم زنند. خدا را شاکرم که در انتخابات های ۹۲ و ۹۴ مردم با حضور پرشور خود جواب قاطعی به تمامیت خواهان دادند و برخی از نورچشمی های حاکمیت را از صحنه خارج کردند و هوشمندانه نسبت به ابزاری شدن شورای نگهبان به محوریت دبیر آن، که فهم و درک اش خود حکایتی است خواندنی؛ اعتراض کردند و هنوز راه اصلاح ساختار نظام را در صندوق رای می جویند.

متاسفانه شورای نگهبان با دوری از وظایف ذاتی خود و اعمال نظارتی که در مخیله هیچ یک از تدوین کنندگان قانون اساسی نمی گنجید به ابزاری در ید حاکمیت تبدیل گردیده است. از این رو در انتخابات ها شاهدیم که این شورا با هتک حیثیت اشخاص محترم و تضییع حقوق مردم، برای حاکمیت جریانی خاص و حذف جریان دیگر تلاش می کند. روزی برای تفرقه درمیان اصلاح طلبان صلاحیت افرادی برای احراز پست ریاست جمهوری که شرایط آن مطابق اصل ۱۱۵ قانون اساسی متفاوت از دیگر مسئولت هاست (در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴) را احراز می کند و روز دیگر صلاحیت همان افراد را برای احراز سمت نمایندگی (انتخابات مجلس دراسفند ۹۴) رد می کند. سیر قهقرایی این شورا تا آنجا پیش می رود که پس از پیروزی نامزدی در اصفهان با بدعتی عجیب و مضحک منتخب مردم را از ورود به مجلس محروم می کند و آرای مردم را نادیده می گیرد. پس از احراز صلاحیت نامزدها و برگزاری صحیح انتخابات، بررسی مجدد صلاحیت منتخبان، بدعتی است خطرناک که صد البته دولت و مجلس نباید تن به این فعل غیر قانونی دهند، زیرا اعتبار نماینده برعهده نمایندگان است نه شورای نگهبان!

 رییس جمهور محترم
اینجانب در سال ۸۸ با آگاهی از مسائل درون حکومت به میدان آمدم و در مناظره ای از موانع و مشکلات گفتم و ایستادگی در مقابل آنان را در ردیف جهاد فی سبیل الله دانستم. پس از اعلان نتایج مضحک انتخابات ۸۸ ، در مقابل این حرکت خطرناک که ریشه آن از انتخابات ۸۴ نشات گرفته بود و هدفی جز نابودی جمهوریت و اسلامیت نظام نداشت، ایستادم و گفتم “تازه این اول داستان است.” چرا که سکوت در مقابل زیادخواهی ارباب قدرت را، به معنای مشارکت در پروژه ی جمهوری زدایی و اسلام زدایی نظام می دانستم و با علم به هزینه سنگین آن، در کنار مردم ماندم و به یاری خداوند خواهم ماند. ایستادگی و مقاومت در قبال نگرش های مستبدانه، تنها راه اصلاح و بازگشت به مسیر قانون است. از تهدیدها، تهمت ها، ناسزاها و آزارها نهراسیدم و نمی هراسم؛ به جرم هویدا کردن اسرار و دفاع از حقوق و آزادی های مردم، بارها خانه و کاشانه ام را ویران کردند، مورد ضرب و شتم قرار گرفتم،‌همه ی نزدیکانم را تحت فشار قرار دادند و حتی یکی از فرزندانم را دستگیر و تا حد مرگ کتک زدند. بی حرمتی ها را به جان خریدم و گفتم “فرزند احمدم و صدایم خفه نمی شود.”

اگر در رژیم فاسد گذشته از شعبان جعفری در ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ و ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ استفاده گردید ولی در این حاکمیت هر روز در سرتاسر کشور از این دست اوباش ها برای حمله به بیوت مراجع تقلید، رجال منتقد مذهبی و سیاسی، سفارتخانه ها، مراکز علمی و هنری بنام ارزش ها استفاده می گردد، برای امیال سیاسی شان حرمت حرم و مسجد را هم می شکنند و حریم و مرزی در رفتارهای مذبوحانه شان قائل نیستند. بطوریکه خودسانسوری را به برخی از بزرگان تحمیل کردند. یکی از مراجع بزرگ قم در قبال عدم انتشار نظراتش گفته بود “حوصله ندارم شیشه منزلم را بشکنند.”

جناب آقای روحانی
از بهمن ۸۹ تا بهمن ۹۲ با محرومیت های بسیار به مکان های مختلفی منتقل شدم و سپس از بهمن ۹۲ تاکنون در منزل شخصی ام با حضور ماموران امنیتی در حصر و حبس بی ضابطه ای قرار گرفتم. در این سال ها حق دفاع در مقابل اتهام های وارده، فرافکنی های رسانه ملی و دیگر تریبون ها و رسانه های وابسته به بیت المال از من سلب شده است. طنز ماجرا آنجاست که آنانی که سرمایه های مادی و معنوی کشور را به پای کذابی گذاشتند و نتیجه ی بصیرت شان این روزها برهمه روشن شده، بابصیرت و نجیب شدند؛ و آنانی که هشدار دادند و این روزها را پیش بینی کردند و در چند سال گذشته برای تلاش اصلاح گرایانه شان متحمل حبس و حصر غیرقانونی شدند، نانجیب نام گرفتند. چه رقت انگیز است این توهم اربابان قدرت که فکر می کند عزت و ذلت بندگان خدا در اختیار آنان است. امروز روز سخن گفتن و ایستادن در مقابل قانون گریزان است. فرهنگ ایثار و شهادت، ظلم ستیزی را به ملت بزرگ ایران آموخته است. هیچ کس نباید به بهانه مصلحت با ظلم همراه شود و یا در مقابل آن سکوت کند. مصلحت خود را مصلحت کشور تعبیر و تفسیر نکنیم. باید در مقابل اندیشه ایی که با انحصار قدرت غیرپاسخگو بدنبال حاکمیت تک صدایی ست ایستاد. تردید نکنیم که تعلل و کوتاهی امروز نخبگان، رقم زننده هزینه های سنگین کشور و مردم در آینده خواهد بود.

اینجانب نه از شما طلب رفع حصر دارم و نه این کار را در اختیار شما می دانم؛ لیکن از شما می خواهم براساس تکلیفی که قانون اساسی و مردم برعهده تان گذاشته اند، از حاکمیت مستبد بخواهید تا دادگاه علنی ام، مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی، ولو با ترکیب مورد نظر ارباب قدرت را تشکیل دهد تا به یاری خداوند و به اتفاق وکلای ام با استماع کیفرخواست، ادله خود مبنی بر تقلب انتخابات ریاست جمهوری ۸۴، مهندسی انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ وآنچه بر فرزندان این کشور در بازداشتگاه های قانونی و غیر قانونی گذشت را به اطلاع عموم برسانم. خروجی این دادگاه مشخص خواهد کرد که برگشته از انقلاب و نانجیب، و ادامه دهنده راه انقلاب و نجیب، کدامیک از طرفین دعوا و نزاع انتخابات ۸۸ قرار دارند. قل کفى بالله بینی و بینکم شهیدا. تاکید می کنم حکم صادره از این محکمه را با جان و دل پذیرا هستم و بدون در نظر گرفتن حق تجدید نظر از آن استقبال می کنم، زیرا عالم محضر خداست و جانشین و خلیفه او در زمین مردم اند و چه داوری بهتر از خدا و مردم.

و آخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمین

مهدی کروبی
جماران – ۲۱ فروردین ۱۳۹۵

۱۳۹۵/۰۱/۱۹

سازمان ملل در روز جهانی سلامت: دیابت را شکست دهید

موضوع محوری "روز جهانی سلامت" در سال ۲۰۱۶ دیابت و راه‌های مبارزه با آن است. سازمان ملل اعلام کرد در جهان ۳۵۰ میلیون نفر به دیابت مبتلا هستند و این رقم تا سال ۲۰۳۰ دو برابر می‌شود. در ایران ۵ میلیون بیمار دیابتی هستند.
 
 
تعداد افراد درگیر با چاقی برای اولین بار از تعداد افراد لاغر بیشتر شده است. بیماری "چاقی مفرط" به معضلی فراگیر و جهانی تبدیل شده است و حتا در کشورهای فقیری که سوء‌تغذیه یک بحران اجتماعی است، افراد فقیر و کودکان به دلیل غداهای کنسروشده بی‌کیفیت و رواج "غذاهای فوری" روز به روز چاق‌تر می‌شوند.
سرطان همچنان هیولای ترسناکی است که هر روز جان افراد بسیاری را می‌گیرد. شمار انواع بیماری‌های خودایمن که گاه علم از آن‌ها هیچ چیز نمی‌داند و تعداد مبتلایان همچنان رو به فزونی است.
هفتم آوریل، روز جهانی "سلامت" در تقویم جهان است. درحالی که پیشرفت‌های پزشکی، حجم کتاب‌ها، تولیدات رسانه‌ای، دانستنی‌ها و وب‌سایت‌های تخصصی درباره‌ی سلامت، از تغذیه گرفته تا ورزش و فوروم اطلاع‌رسانی درباره‌ی بیماری‌ها از همیشه بیشتر شده، وضعیت میانگین سلامتی افراد در جوامع مختلف با چالش‌های بسیاری مواجه است.
یکی از بیماری‌هایی که سلامت جسمی میلیون‌ها نفر را در جهان هدف گرفته و سال به سال شمار مبتلایان به آن بیماری بیشتر می‌شود، "دیابت" است.
امسال سازمان ملل متحد بیماری "دیابت" را به عنوان محور اصلی روز جهانی سلامت انتخاب کرده است. شعار کوتاه و ساده است: «دیابت را شکست دهید.» شکست دادن دیابت اما عزم و اراده‌ی جهانی می‌خواهد.
دیابت نوعی از اختلال سوخت‌وساز در بدن است. اختلالی که توانایی تولید انسولین در بدن را هدف قرار می‌دهد یا ساختار بدن را نسبت به انسولین مقاوم می‌کند و درنتیجه انسولین نمی‌تواند در بدن عملکرد طبیعی خود را داشته باشد.
یابت انواع مختلف دارد: از دیابت ناشی از اختلال ژنتیکی یا ناشی از بارداری گرفته تا انواع رایج دیابت نوع یک و نوع دو که در آن بدن نسبت به انسولین دچار مقاومت می‌شود. بررسی‌های جهانی نشان می‌دهد که نزدیک به ۹۰ درصد مبتلایان به دیابت، به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند.
"۳۵۰ میلیون نفر با دیابت دست‌وپنجه نرم می‌کنند"
گزارش "سازمان ملل متحد" از ارقام بهت‌آوری حکایت می‌کند. سازمان ملل می‌گوید نه‌تنها ۳۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان به دیابت مبتلا هستند، که این رقم در ۲۰ سال پیش‌رو ۲ برابر خواهد شد.
آمار جهانی می‌گوید سالانه دست‌کم ۱.۵ میلیون نفر به دلیل ابتلا به بیماری دیابت جان خود را از دست می‌دهند. سازمان بهداشت جهانی هشدار داده که تا سال ۲۰۳۰، دیابت هفتمین دلیل اصلی مرگ‌ومیر در جهان خواهد بود.
گروهی از پزشکان و محققان آمریکایی در مقاله‌ای که در نشریه‌ی "جامعه پزشکی آمریکا" منتشر کردند، از واقعیت ترسناک دیگری پرده برداشتند: «پنجاه درصد بزرگسالان در آمریکا یا به دیابت مبتلا هستند یا در مرحله‌ی پیش از ابتلا و در معرض ابتلا به انواع دیابت‌اند.»
در آمریکا سالانه ۷۱ هزار نفر در اثر دیابت و عوارض ناشی از آن جان خود را از دست می‌دهند.
سازمان ملل در آستانه‌ی روز جهانی بهداشت اعلام کرد که بررسی آن‌ها نشان می‌دهد که بیش از ۸۰ درصد مرگ‌های ناشی از دیابت در کشورهای فقیر یا درحال‌توسعه رخ می‌دهد.
 
دیابت تا سال ۲۰۳۰ به هفتمین دلیل اصلی مرگ‌ومیر در جهان تبدیل خواهد شد.
دیابت تا سال ۲۰۳۰ به هفتمین دلیل اصلی مرگ‌ومیر در جهان تبدیل خواهد شد.
 
دیابت حالا به یکی از اصلی‌ترین دلایل نابینایی و از کار افتادن کلیه‌ها در جهان تبدیل شده است.
شکر، قاتل جان آدم‌ها
سازمان بهداشت جهانی و سازمان ملل متحد از همه خواستند به‌پا خیزند و "دیابت را شکست دهند." اما مشکل کجاست و دلیل افزایش روند ابتلا به دیابت را کجا باید جست‌وجو کرد؟
شکر، یکی از اصلی‌ترین دلایل ابتلا به دیابت است. درحالی که توصیه‌های پزشکی کشورهای مختلف مدام هشدار می‌دهند که باید از مصرف شکر کاست، دیگر کمتر می‌توان محصول غذایی پیدا کرد که بدون شکر باشد.
شکر چه به‌عنوان یکی از مواد اصلی ترکیبات غذایی چه در اشکال مختلف به عنوان ماده نگهدارنده و "افزودنی مجاز" همه‌جا را فرا گرفته است. هیچ غذای کنسروشده، آماده، ترشی و مربا و رب و آب‌میوه و حتا نان و پاستایی نمی‌توان یافت که از شکر چه به عنوان ماده اصلی و چه با اسامی پیچیده به‌عنوان "افزودنی مجاز" مبرا باشد.
محصولات غذایی رستوران‌های زنجیره‌ای "غذای سریع" انباشته از شکر است و نوشیدنی‌های متعدد از کوکاکولا و پپسی گرفته تا انواع آب‌میوه‌ها و نوشابه‌های "انرژی‌زا"ی ورزشی سرشار از شکر ناسالم است.
اصلی‌ترین دلیل رواج گسترده‌ی دیابت و چاقی مفرط در کشوری مثل آمریکا، استفاده‌ی بی‌رویه از اشکال مختلف شکر در همه‌ی محصولات خوراکی است.
"از شکر بکاهید، ورزش کنید، میوه بخورید، سیگار نکشید"
اما چطور باید به جنگ دیابت رفت؟ سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی توصیه کردند که برای "شکست دادن دیابت" تا می‌توانید میوه تازه و سبزیجات بخورید، از اضافه وزن خود بکاهید، از توتون و تنباکو دوری کنید، به‌طور منظم ورزش کنید و از شکر بکاهید.
اما توصیه آخر احتمالا دشوارترین کار است: در بسیاری از کشورهای جهان اراده‌ی جمعی جدی و ابزار قانونی برای مقابله با کارخانه‌ها و شرکت‌های بزرگ تولید محصولات غذایی برای این‌که روند تولید را تغییر دهند، وجود ندارد.
شرکت‌های عظیم صنایع غذایی سلیقه غذایی مردم را تعیین می‌کنند و تغییر می‌دهند و روز به روز افراد بیشتری به شکر وابسته می‌شوند. هر روز افراد بیشتری بدون این‌که بفهمند، به شکر اعتیاد پیدا می‌کنند و با عوارض و بیماری‌های جدی ناشی از مصرف بی‌رویه شکر دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
 
توصیه سازمان بهداشت جهانی:«روزانه دست‌کم ۳۰دقیقه ورزش کنید.» توصیه سازمان بهداشت جهانی:«روزانه دست‌کم ۳۰دقیقه ورزش کنید.»
 
این وضعیت درحالی است که سازمان بهداشت جهانی هشدار داده که مضرات "تغذیه ناسالم" حتا از "سیگار کشیدن" هم بدتر و بیشتر است.
"بیش از ۵ میلیون مبتلا به دیابت در ایران"
در جدول داده‌ها و آمار سازمان بهداشت جهانی، ایران یکی از کشورهایی است که با رشد نگران‌کننده‌ی ابتلا به انواع بیماری دیابت مواجه است.
علیرضا مهدوی، مدیر برنامه ملی دیابت در کشور، در سال گذشته اعلام کرد که دست‌کم ۵ میلیون شهروند ایران به دیابت مبتلا هستند. او رشد دیابت در ایران را "سرسام‌آور" توصیف کرده بود.
دلیل افزایش ابتلا به دیابت در ایران نیز مشابه دیگر کشورهای درحال‌توسعه است. سبک زندگی شهری ایرانی‌ها نیز دچار تغییرات بسیار شده است. افراد بیشتری کم‌تحرک شده‌اند، تغدیه ناسالم و "فست‌فودی" در ایران رایج شده، استفاده از محصولات کنسروشده و بسته‌بندی غرق در شکر و مواد افزودنی مدام درحال افزایش است و عوامل زیست‌محیطی نیز در افزایش ابتلا دخیل‌اند.
"برنامه ملی دیابت" در ایران اعلام کرده است که روند ابتلا به این بیماری در شهرهای یزد و بوشهر از سایر نقاط کشور بیشتر است و برای مثال میزان مبتلایان در یزد با شمار بیماران در تهران تقریبا برابر است.
برنامه ملی دیابت و وزارت بهداشت و درمان در ایران مشخص نکرده‌اند که دلیل رشد نگران‌کننده ابتلا به دیابت در این دو شهر چیست.
سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی قصد دارند در روز جهانی سلامت در سال ۲۰۱۶، شهروندان جهان را تشویق کنند که گام‌های کوچک و موثری برای پیشگیری از ابتلا به دیابت، افزایش آگاهی درباره این بیماری و تلاش برای درمان آن بردارند. اولین توصیه‌آن‌ها ساده است: «روزی دست‌کم نیم‌ساعت فعالیت ورزشی مفید داشته باشید.»

۱۳۹۵/۰۱/۱۴

عکاس لخت در نیویورک

Erica Simone ۸
 
Erica Simone عکاس نیویورکی تصمیم گرفت تا یک  روز تمام لخت در شهر بگردد و به کمک تیم خود عکس هایی از خودش در میان جامعه بگیرد. او به اعتقاد خودش هنرمندی است که می خواهد همه چیز را به چالش بکشد. او می گوید رغبت و شهامتِ ساختن پروژه عکاسی « لخت در نیویورک» را در ذهن خود پروراند چون می خواست از افکار  و سئوالاتی که مدتهاست درگیر آنها  بود خلاصی یابد.
 او می دانست که  صنعت مد و لباس، بشر را کاملا اسیر و عبید خود ساخته است و شاهد آن بود که چقدر مردم به تصویری که از خود با لباس می سازند بها می دهند. او در ضمن کنجکاو بود بداند چرا لخت بودن که امری طبیعی است، غیرعادی و بعد غیر قانونی اعلام شده است.
 
Erica Simone 7

Erica Simone 6

Erica Simone 4

Erica Simone 3

Erica Simone 2

Erica Simone 1

منبع

دلیل لغو سفر روحانی به اتریش؛ مسائل امنیتی یا اختلافات داخلی؟

دلیل لغو سفر حسن روحانی به اتریش همچنان موضوع گمانه‌زنی‌های مختلف است. در خود اتریش کمتر کسی"مسائل امنیتی" را که ایران رسما برای لغو این سفر اعلام کرده، جدی می‌گیرد؛ اختلافات داخلی در حکومت ایران علت اصلی شمرده می‌شود.
 
 
هاینتس فیشر، رئیس جمهور اتریش در مصاحبه‌ای با تلویزیون این کشور تلویحا دلیلی را که ایران برای لغو سفر روز سه‌شنبه (۲۹ مارس/ ۱۰ فروردین) حسن روحانی به وین اعلام کرد غیرقابل باور دانست. او گفت: «من کارشناس امنیتی نیستم اما پلیس اتریش به صراحت اعلام کرد همه اقدامات لازم را با در نظر گرفتن تدابیر بسیار شدید امنیتی و استانداردهای مدنظر، مطابق دیدارهای روسای جمهور روسیه، چین و حتی چند سال قبل، کنفرانس اروپا و آمریکا که با شرکت جورج بوش، رئیس جمهور پیشین آمریکا در اتریش برگزار شد، تدارک دیده شده بود. به همین خاطر برایم محرز است که شرایط امنیتی ممتاز و از بوته آزمون درآمده‌ای برای این سفر پیش‌بینی شده بود. »
تنها فیشر نبود که نسبت به دلیل اعلام‌شده از طرف ایران برای لغو سفر روحانی تردید جدی ابراز داشت. در همایش اقتصادی ایران-اتریش هم که روز پنجشنبه برگزار شد، اکثر حدس و گمان‌ها بر روی مسئله‌ای غیر از مسائل امنیتی متمرکز بود. این همایش بخشی از سفر روحانی به اتریش بود و قرار بود خود او نیز در آن سخنرانی کند.
گمانه‌ی عمده‌ای که در این همایش درباره علت لغو سفر روحانی عنوان شد، اختلافات داخلی در درون حکومت ایران بود. به نوشته روزنامه پرسه، چاپ اتریش، این سخن زیاد در همایش شنیده می‌شد که "روحانی در آخرین لحظه و در فرودگاه سفر خود را لغو کرده است، زیرا بیم داشته که در حالی که با نیمی از کابینه خود در اتریش مشغول تعمیق روابط اقتصادی است، در غیاب او در داخل، تندروها به سیاست و اقدامات منفی خود شدت ببخشند.»
"تندروها نگرانند"
پرسه سپس بر تشدید اختلافات داخلی در ایران بعد از انتخابات اخیر مجلس و تقویت موقعیت حسن روحانی و جناح‌های میانه‌رو و اصلاح‌طلب متمرکز شده و تصریح می‌کند که با قدرت‌گیری دولت و احتمال گرم‌شدن هر چه بیشتر روابط اقتصادی ایران با غرب، تندروها و بیش از همه سپاه پاسداران نگرانند که انحصار قدرت اقتصادی‌شان بشکند و شفافیتی که در عرصه اقتصاد وارد می‌شود به حضور تودرتوی آنها در این عرصه ضربه وارد کند. از همین رو این محافل بیش از پیش به کارشکنی و تبلیغ علیه دولت مشغولند.
هم روزنامه پرسه و هم روزنامه تیرولر تسایتونگ اتریش بر این نکته تاکید دارند که تحقق نیافتن گشایش‌ها و رونق اقتصادی پس از برجام و اختلالاتی که در رفع تحریم‌ها وجود دارد تندروها و شخص آیت‌الله خامنه‌ای را در موضعی قرار داده که بیش از پیش به دولت انتقاد وارد کنند و دستاوردهای آن را در عرصه حل پرونده هسته‌ای یا تلاشش برای گشایش‌های داخلی و خارجی، با مانع روبرو کنند.
 
هاینتس فیشر، رئیس جمهور اتریش: سفر روحانی در دوره من انجام نخواهد شد
هاینتس فیشر، رئیس جمهور اتریش: سفر روحانی در دوره من انجام نخواهد شد
 
تیرولر تسایتونگ به نقل از والتر پوش، کارشناس امور ایران در آکادمی دفاعی اتریش می‌نویسد: «هنوز هم مناسبات اقتصادی با غرب جریان روانی پیدا نکرده. بانک‌های غربی در معاملات با ایران تعلل می‌کنند و اتصال مجدد بانک‌های ایران به نظام نقل و انتقالات مالی جهان (سوئیفت) که در اثر تحریم‌ها قطع شده بود هنوز به طور کامل احیا نشده است.» و پرسه هم می‌نویسد: «تندروها برای مختل کردن تلاش روحانی برای بهبود مناسبات با غرب به آزمایش‌‌های موشکی تحریک‌آمیز و تاکید بر شعارهای ضداسرائیلی روی آورده‌اند».
در چنین شرایطی که دولت "دو گام به پیش می‌رود و یک گام به عقب برمی‌گردد" از نظر محسن جلال‌پور، رئیس اتاق بازرگانی ایران و اتریش، "هر حرکت اشتباه دولت می‌تواند همه چیز را بر باد بدهد".
پرسش در پارلمان
در همین حال، فراکسیون سبزها در مجلس اتریش از دولت خواسته‌است که درباره لغو سفر روحانی به این کشور در مجلس ادای توضیح کند.
دوران ریاست جمهوری هانتس فیشر در اتریش در ماه ژوئیه سال جاری تمام می‌شود. او گفته است که سفر روحانی به عمر ریاست جمهوری او قد نخواهد داد. یک نامزد مستقل انتخابات ریاست جمهوری و نیز نامزد حزب پوپولیست و راستگرای آزادی اتریش قبلا اعلام کرده بودند که در صورت انتخاب شدن به این مقام، دیدار روحانی را با به رسمیت شناختن اسرائیل مشروط خواهند کرد. ولی اکنون این دو سیاستمدار در مصاحبه با خبرگزاری اتریش از این شرط چیزی نگفته‌اند.

۱۳۹۵/۰۱/۱۳

اولین هتل روی آب در ایران

اولین هتل روی آب در ایران زیبا و باورنکردنی است،  اولین هتل روی آب در ایران،  شاید باور کردنش سخت باشد اما حقیقت دارد.  کم کم هتلداران به این نتیجه رسیدند که هتل تنها یک خانه دو طبقه با غذای بد، تخت های سفید نیست باید فکری به حال جنبه بصری آن نیز کرد. 
این هتل  در شمال غربی جزیره کیش (در خلیج فارس ) در منطقه بکر با اکوسیستم طبیعی واقع گردیده است. این مجموعه در دو فاز تعریف شده است فاز اول هتل بر روی آب و فاز دوم هتل طبقاتی ساحلی ( در حال احداث ) و همچنین رستوران ساحلی ، کافی شاپ ، فست فود ساحلی …سوئیتهای این هتل همگی بر روی دریا احداث گردیده و دارای کف شیشه ای است.  که میهمان می تواند از داخل اتاق کف دریا را ببیند.  این سوئیتها با اسکله چوبی ( حدود ۱ کیلومتری ) به هم متصل شده اند و چیدمان نهایی از بالا تصویر یک بته جقه را بر روی خلیج فارس حک نموده است.