زلزله‌ای به بزرگی 5.7 ریشتر عصر امروز برازجان در استان بوشهر را لرزاند، این زلزله تا کنون هشت کشته و 44 مجروح داشته‌است.

نوسفر | کلیپ همراهی با سخنرانی حسن روحانی در مراسم تنفیذ

درز اطلاعات جاسوسی آمریکا: اطلاعات چطور جمع‌آوری می‌شود

 

BBC : اسناد منتشرشده توسط ادوارد اسنودن، افشاگر اطلاعات، نشان می‌دهد که دولت آمریکا عملیات شنود گسترده‌ای را در سراسر جهان پیش می‌برده است. این برنامه از جمله شامل شنود ارتباطات متحدان آمریکا می‌شده است.

این ادعاها باعث شده کمیته اطلاعات سنای آمریکا قول دهد چگونگی شنودهای آژانس امنیت ملی (بزرگ‌ترین سازمان اطلاعاتی آمریکا) را مورد بازبینی قرار دهد.

مطابق اطلاعات فاش شده، موسسات جاسوسی از چه روش‌هایی استفاده می‌کنند؟
 

۱. دسترسی به داده‌های شرکت‌های ارائه کننده خدمات اینترنتی

اسناد منتشرشده آژانس امنیت ملی NSA در ماه ژوئن (خرداد ماه ۱۳۹۲) نشان داد که این سازمان چطور به اطلاعات شرکت‌های فناوری بزرگ دسترسی پنهانی دارد. پرونده‌های فاش شده نشان می‌داد که NSA به سرورهای ۹ شرکت اینترنتی، از جمله فیس‌بوک، گوگل، مایکروسافت و یاهو دسترسی دارد، و می‌تواند ارتباطات آنلاین را در چارچوب برنامه‌ای بنام پریزم (Prism) تحت نظر قرار دهد.
 

طبق این اسناد، در چارچوب این پروژه، NSA و ستاد مرکزی ارتباطات دولت بریتانیا (GCHQ) به ای‌میل‌ها، ریز مکالمات چت‌ها، داده‌های ذخیره شده، ارتباطات صوتی، انتقال فایل‌ها و داده‌های شبکه‌های اجتماعی دسترسی پیدا می‌کنند. اما شرکت‌های اینترنتی ادعا می‌کنند که به این سازمان‌ها امکان "دسترسی مستقیم" به سرورهایشان را نداده اند. برخی کارشناسان کارآیی واقعی پریزم را زیر سوال می‌برند.

پروفسور پیتر سامر، متخصص جمع‌آوری اسناد و مدارک دیجیتال، به بی‌بی‌سی گفت که اعطای امکان دسترسی در شکل فعلی آن، چندان دست سازمان‌های اطلاعاتی را باز نمی‌گذارد، چرا که آنها تنها حق دارند در مورد اهداف مشخصی اطلاعات جمع‌آوری کنند.
 

پریزم امکان دسترسی به چه داده‌هایی را دارد؟

	چه نوع اطلاعاتی می‌تواند جمع‌آوری شود؟
	مایکروسافت: برخی وب‌سایت‌های مایکروسافت اطلاعات مربوط به آدرس ای‌میل، نام، نشانی منزل یا محل کار، یا شماره تلفن افراد را جمع‌آوری می‌کنند. دسترسی به برخی خدمات مستلزم ارائه آدرس ای‌میل و رمز عبور است. مایکروسافت همچنین اطلاعات ارسالی از سوی کاربران اینترنت از سایت‌های بازدید شده را همراه نشانی پروتکل اینترنتی (IP Address) را دریافت می‌کند. در این اطلاعات نام وب‌سایت و زمان بازدید از آن قید شده است. مایکروسافت همچنین برای ارائه اطلاعات بیشتر در مورد بازدید از صفحات از کوکی استفاده می‌کند.
	یاهو: زمانی که کاربران یاهو برای استفاده از خدمات این شرکت عضو آن می‌شوند، یاهو اطلاعاتی نظیر نام، نشانی، تاریخ تولد، کد پستی و شغل آنها را جمع‌آوری می‌کند. این شرکت همچنین اطلاعاتی نظیر نشانی پروتکل اینترنتی را از کامپیوترهای کاربران دریافت و ثبت می‌کند.
	گوگل: برای افتتاح حساب کاربری در گوگل، کاربر باید اطلاعات شخصی نظیر نام، آدرس ای‌میل و شماره تلفن خود را ارائه کند. جی‌میل (سرویس ای‌میل گوگل) فهرست مکاتبات و رشته ای‌میل‌های همه کاربران را ذخیره می‌کند. هر حساب کاربری ۱۰ گیگابایت گنجایش دارد. جستجوها، نشانی‌های پروتکل‌های اینترنتی، اطلاعات مربوط به تماس‌های تلفنی و کوکی‌ها هم ذخیره می‌شوند. مجموعه این اطلاعات تنها می‌تواند به یک کاربر واحد متعلق باشد. اطلاعات مربوط به گفتگوهای اینترنتی هم ذخیره می‌شوند، مگر اینکه یکی از کاربران گزینه ضبط نشدن گفتگو را انتخاب کند.
	فیس‌بوک: برای عضویت در فیس‌بوک، کاربران باید اطلاعات شخصی خود، نظیر نام، آدرس ای‌میل، تاریخ تولد و جنسیت را ارائه کنند. فیس‌بوک استتوس‌های جدید، و عکس‌ها، ویدئو، پست‌ها، نظرات گذاشته رو پست‌های دیگران، پیام‌ها و چت‌ها را هم ذخیره می‌کند. نام دوستان، و مشخصات ای‌میل دوستانی که آدرسشان را روی پروفایلشان ذکر کرده اند هم ضبط می‌شود. اطلاعات مربوط به تگ شدن (برچسب زدن) دوستان، و همچنین اطلاعات مربوط به GPS یا موقعیت جغرافیایی افراد هم ذخیره می‌شود.
	پل‌تاک: پل‌تاک خدمات چت و ارسال پیام صوتی و تصویری ارائه می‌دهد. کاربران باید اطلاعات تماس – از جمله ای‌میل – خود را ارائه دهند. این شرکت برای ردگیری رفتار کاربران از کوکی استفاده می‌کند، و هدفش از این کار انجام تبلیغات هدفمند است.
	یوتیوب: وب‌سایت یوتیوب متعلق به شرکت گوگل است و این شرکت در یوتیوب هم از روش‌های مشابهی برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده می‌کند. جستجوهای کاربرانی که از حساب کاربری گوگل خود برای ورود به یوتیوب استفاده می‌کنند، و همچنین پلی‌لیست‌ها و اشتراک‌های آنها به حساب‌های کاربری دیگر ضبط می‌شود.
	اسکایپ: اسکایپ بخشی از شرکت مایکروسافت است، و امسال سرویس ارسال پیام آن جانشین مسنجر مایکروسافت شده است. کاربران در موقع عضویت در اسکایپ اطلاعات شخصی خود، از جمله نام، نام کاربری و نشانی خود را وارد می‌کنند. اطلاعات دیگری نظیر سن، جنسیت و زبان اول کاربر هم به‌صورت اختیاری ضبط می‌شوند. فهرست مخاطبان تماس هم ذخیره می‌شود. اطلاعات مربوط به موقعیت جغرافیایی کاربرانی که با استفاده از تلفن همراه به وب‌سایت متصل می‌شوند هم ضبط می‌شود. اسکایپ معمولا پیام‌های فوری، و پیام‌های صوتی و تصویری را بین ۳۰ تا ۹۰ روز ذخیره می‌کند. البته کاربران می‌توانند انتخاب کنند که پیام‌های فوری‌شان برای مدتی طولانی‌تر حفظ شود.
	ای او ال: آمریکا آنلاین، اطلاعات شخصی افراد را برای عضویت و ثبت نام برای خدمات و کالاهای این شرکت جمع‌آوری می‌کند، اما در مقررات رعایت حریم خصوصی این شرکت آمده که کاربرانی که نخواهند با این روش‌ها هویت خود را برای شرکت آشکار کنند، "عموما ناشناس" می‌مانند.
	اپل: کاربرانی که درخواست دریافت شناسه اپل می‌کنند (این کار برای برخورداری از خدماتی نظیر آی‌تونز، یا ثبت برخی کالاها لازم است)، باید اطلاعات شخصی خود، از جمله نام، نشانی، آدرس ای‌میل و شماره تلفن را وارد کنند. شرکت اپل همچنین اطلاعات مربوط به کسانی که کاربرانش محتواهای مختلف را با آنها به اشتراک می‌گذارند، از جمله نام و آدرس ای‌میل آنها را جمع‌آوری می‌کند.

۲. شنود کابل‌های فیبر نوری

در ماه ژوئن اسناد بیشتری از GCHQ در روزنامه گاردین افشا شد که نشان می‌داد بریتانیا کابل‌های فیبر نوری حامل ارتباطات بین‌المللی را شنود می‌کند، و داده‌هایش را با همتای آمریکایی‌اش، NSA، به اشتراک می‌گذارد. در این اسناد ادعا شده بود که GCHQ قادر است به ۲۰۰ کابل فیبر نوری دسترسی داشته باشد، و این امر به این سازمان امکان می‌دهد هر روز ۶۰۰ میلیون ارتباط را تحت نظر داشته باشد. گفته شد که اطلاعات بدست آمده از اینترنت و تلفن تا ۳۰ روز ذخیره شد تا مورد غربال و تحلیل قرار گیرد. GCHQ از اظهار نظر در این مورد امتناع کرد، اما گفت که "با دقت فراوان" قوانین را رعایت می‌کند.

در ماه اکتبر (مهر ماه ۱۳۹۲)، هفته‌نامه ایتالیایی اسپرسو ادعاهایی را منتشر کرد که بر اساس آن، GCHQ و NSA سه کابل زیردریایی را که به ایتالیا منتهی می‌شدند، شنود کرده، و به این ترتیب به اطلاعات نظامی و تجاری دست یافته است. این سه کابل به جزیره سیسیل منتهی می‌شدند. در اواخر اکتبر (اوایل آبان ۱۳۹۲)، روزنامه واشنگتن پست ادعاهایی را منتشر کرد که طبق آن NSA کابل فیبر نوری و دیگر تجهیزات شبکه‌ای را که سرورهای گوگل و یاهو آنها را اداره می‌کردند، هک کرده است. طبق این اطلاعات افشا شده، NSA در عملیات مشترکی با همتای بریتانیایی‌اش، GCHQ، متن‌ها، صداها و تصاویر مختلف را بدست آورده و غربال کرده بود. در این اطلاعات فرستنده و گیرنده ای‌میل‌ها و زمان ارسال آنها مشخص بود. شرکت گوگل در آمریکا و چند کشور دیگر مراکزی برای انباشت داده‌ها دارد. در این مراکز هزاران کیلومتر کابل و کامپیوتر انبار شده است. گوگل گفته که مشغول کار بر روی رمزگذاری این کابل‌هاست.
 

۳. شنود تلفن‌ها

در ماه اکتبر رسانه‌های آلمانی گزارش دادند که آمریکا از بیش از یک دهه پیش تلفن آنگلا مرکل، صدر اعظم آلمان را شنود می‌کرده، و شنود تلفنی خانم مرکل تنها چند ماه پیش پایان یافته است. مجله اشپیگل هم با نقل برخی از اسناد فاش شده توسط ادوارد اسنودن، نوشت که آمریکا از سال ۲۰۰۲ تلفن همراه خانم مرکل را شنود کرده است. در اسناد مورد استناد این مجله ادعا شده بود که یک واحد شنود در سفارت آمریکا در برلین مستقر است، و عملیاتی از این دست در ۸۰ نقطه دیگر جهان هم انجام می‌پذیرد. خبرنگاری بنام دانکن کمبل در وبلاگش توضیح داد که چگونه قسمت‌های بدون پنجره خارج ساختمان‌ها می‌تواند نقش "پنجره‌های رادیویی" را بازی کند. این پنجره‌های بیرونی که از مواد خاص نارسانای الکتریسیته ساخته شده، به سیگنال‌های رادیویی اجازه عبور و رسیدن به تجهیزات جمع‌آوری و تحلیل مستقر در داخل ساختمان را می‌دهد.

مطبوعات آلمان ادعاهایی منتشر کرده اند که بر اساس آن آمریکا از اتاق بدون پنجره کوچکی در سفارتش در برلین ارتباطات را شنود می‌کند

اشپیگل نوشت که در اسناد فاش شده به ماهیت شنود تلفن همراه خانم مرکل اشاره‌ای نشده بود. اما در گزارش‌های بعدی ادعا شده بود که دو شماره تلفن صدر اعظم آلمان هدف قرار گرفته بودند: یکی تلفنی که او برای امور حزبی از آن استفاده می‌کرد، و یکی تلفنی رمزگذاری شده که برای کارهای دولت از آن استفاده می‌شد.

به گفته کارشناسان امور امنیتی، سیستم‌های معمول رمزگذاری تلفن‌های همراه می‌توانند آسیب‌پذیر باشند، زیرا سیستم رمزگذاری آنها از نظر نرم‌افزاری با برنامه‌ای که برای ساخت پیام‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، تفاوت دارد. استراق سمع کنندگان می‌توانند خود را میان نرم‌افزار ساخت پیام و سیستم رمزگذاری در هر یک از دو سر ارتباط جا کنند، و اطلاعات را پیش از رمزگذاری و یا پس از عبور از رمز و بازگشت به حالت اولیه ببینند. امروزه بسیاری از روش رمزگذاری سرتاسری استفاده می‌کنند. در این روش نرم‌افزار ساخت پیام مستقیما اطلاعات را بهم می‌ریزد و رمزگذاری می‌کند. علاوه بر این، در بسیاری از این سیستم‌ها از شبکه‌ای بسته استفاده می‌شود تا پیام‌ها هیچگاه از طریق اینترنت عمومی منتقل نشوند، و تنها زمانی رمزگشایی شوند که به گیرنده مورد نظر رسیده باشند.
 

نحوه کار سیستم رمزگذاری

علاوه بر شنود تلفن صدر اعظم آلمان، ادعاهایی وجود دارد که بر مبنای آن NSA میلیون‌ها تماس تلفنی شهروندان آلمانی و فرانسوی، و همچنین ای‌میل‌ها و تماس‌های تلفنی روسای جمهور مکزیک و برزیل را شنود کرده است. روزنامه گاردین بعدا گزارش داد که NSA بعد از گرفتن شماره تلفن ۳۵ رهبر جهان از یک مقام دولت آمریکا، تلفن‌های آنها را تحت نظر گرفته است. منبع این گزارش هم ادوارد اسنودن بوده است.
 

۴. جاسوسی هدفمند

مجله اشپیگل در ماه ژوئن ادعاهایی را منتشر کرد که بر اساس آن، NSA در دفترهای اتحادیه اروپا در آمریکا و اروپا هم شنود کار گذاشته بوده است. به نوشته این مجله، ادوارد اسنودن مدارکی را ارائه کرده که بر اساس آن آمریکا در شبکه‌های کامپیوتری داخلی اتحادیه اروپا در واشنگتن، و همچنین در دفتر نمایندگی این اتحادیه در نیویورک جاسوسی می‌کرده است.
 

در این فایل‌ها ادعا شده بود که NSA هم در ساختمانی در بروکسل که شورای وزیران اتحادیه اروپا و شورای اروپا در آن مستقرند، شنود کار گذاشته است. سپس در ماه ژوئیه (تیر ۱۳۹۲) روزنامه گاردین اسناد فاش شده بیشتری را منتشر کرد که طبق آنها جمعا ۳۸ سفارت‌خانه و هیأت نمایندگی دیپلماتیک هدف عملیات‌های جاسوسی آمریکا قرار گرفته بودند.

به نوشته این روزنامه، از جمله کشورهای هدف می‌توان به فرانسه، ایتالیا و یونان، و همچنین متحدان غیراروپایی آمریکا نظیر ژاپن، کره جنوبی و هند اشاره کرد. گفته می‌شود سفارت‌خانه‌های کشورهای عضو اتحادیه اروپا و هیأت‌های نمایندگی در نیویورک و واشنگتن هم تحت نظر هستند. گفته می‌شود در این فایل به "طیف بسیار وسیعی" از روش‌های مورد استفاده برای رهگیری پیام‌ها اشاره شده است. از جمله این روش‌ها می‌توان به کارگذاشتن میکروفون مخفی، نصب آنتن‌های ویژه و شنود مخفیانه تلفن‌ها اشاره کرد.

تصاویر: متن و حاشیه ۱۰ سال گفت‌و‌گوی اتمی

لینک منبع

امتناع ظریف از انداختن چفیه

سخنرانی دکتر ظریف در سازمان انرژی اتمی ایران با حاشیه ای جالب همراه بود، جلوی در ورودی سالن به هرکسی وارد میشد چفیه میدادند (1) آقای ظریف از در ورودی رد شد و چفیه نگرفت .(2) وقتی روی صندلی قبل سخنرانی نشسته بودن میان دوباره بهشون یه چفیه میدن !! (3) اما دکتر جوری چفیه رو زیر کت قایم میکنن که موقع سخنرانی یه تیکه اش هم معلوم نباشه (4.5)

آیا احمد خمینی را سعید امامی کشت؟

 

تاکنون تنها "مستند" قتل احمد خمینی توسط سعید امامی، بخشی از اعترافات منسوب به او بوده که تحت شکنجه به دست آمده است

وقوع "قتل های زنجیره ای" در سال ۱۳۷۷، به انتشار بی سابقه مجموعه ای از افشاگری‌ها در مورد قتل های سیاسی در ایران و دستگاه اطلاعاتی کشور منجر شد.

این فرایند، البته تحولی مثبت در جهت شفاف سازی فضای سیاست در ایران بود. اما با گذشت ۱۵ سال از بازگشایی پرونده قتل های زنجیره ای، بازخوانی برخی از اطلاعات مطرح شده در زمینه این قتل ها ضروری به نظر می رسد.

بی تردید یکی از جنجالی ترین موضوعاتی که در زمان پی گیری پرونده قتل ها منتشر شد، ادعای کشته شدن احمد خمینی، فرزند بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران توسط "باند سعید امامی" بود که عامل اجرای قتل های زنجیره‌ای به شمار می آمد.

نقش داشتن این محفل در قتل فرزند آیت الله خمینی، به سرعت در سطح افکار عمومی پذیرفته شد و زمینه های مهمی نیز برای پذیرش آن وجود داشت. مثلا، اینکه احمد خمینی پس از درگذشت پدر خود به حاشیه رانده شده بود، به وضعیت کشور انتقاد داشت و به ویژه آنکه چهار روز قبل از مرگ، یکی از نشریات سخنان نسبتا تند او را علیه سیاست های اقتصادی کشور منتشر کرده بود.

پانزدهمین سالگرد قتل های زنجیره ای

این نوشته بخشی از مجموعه‌ای است که سایت فارسی بی بی سی به مناسبت پانزدهمین سالگرد قتل های زنجیره‌ای منتشر می کند

گذشته از گمانه زنی های تحلیلی در اثبات یا رد قتل احمد خمینی توسط سعید امامی، تاکنون تنها فکت یا مستند غیرتحلیلی که در اثبات وقوع این قتل مورد استفاده قرار گرفته، بخشی از اعترافات منسوب به این مدیر اطلاعاتی (با نام اطلاعاتی "سعید اسلامی") بوده است.

این بخش از اعترافات در سال ۱۳۷۸ به فضای رسانه ای ایران راه پیدا کرد. در آن زمان، معلوم شد که محمدنیازی، رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح، که مسئولیت رسیدگی به پرونده قتل های زنجیره ای را به عهده داشت، به دیدن حسن خمینی نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی رفته و به او گفته که سعید امامی در اعترافات خود، مسئولیت قتل احمد خمینی را به عهده گرفته است.

بعدها، در جریان دادگاه عمادالدین باقی، روزنامه نگار و نویسنده اصلاح طلبی که به این اعترافات در نوشته های خود اشاره کرده بود، حسن خمینی به طور مکتوب شهادت داد که خبر نقل شده از سوی آقای باقی در مورد اظهارات محمد نیازی صحت دارد. هرچند در ادامه تاکید داشت که این شهادت، به معنی اظهار نظر راجع به محتوای اعترافات منسوب به سعید امامی نیست.

"دستگیرشدگان پرونده قتل ها، غیر از اعتراف به قتل احمد خمینی، گفته اند که عامل سیا و موساد بوده اند، به حکومت ایران و هیچ یک از جناح های آن منسوب نبوده اند و - طبق یکی از اطلاعیه های رسمی این سازمان - قصد انجام عملیاتی ضدحکومتی در حد ترور محمد یزدی رئیس سابق قوه قضاییه را داشته اند. آیا این اعترافات را مستند تلقی می کنیم؟"

۱۳ سال بعد، متنی بر روی اینترنت منتشر شد که ادعا می شد "برگی از اوراق بازجویی سعید امامی" است و حکایت داشت که وی دستور قتل احمد خمینی را از علی فلاحیان وزیر سابق اطلاعات دریافت و اجرا کرده است.

اصالت این سند، هم به لحاظ شکلی و هم به لحاظ محتوایی در معرض تردید قرار داشت. ولی حتی با فرض پذیرش اعتبار آن، تنها اثبات کننده چیزی بود که پیشتر ادعا شده بود: اینکه سعید امامی در جریان بازجویی های خود، به قتل احمد خمینی اعتراف کرده است.

شرایط اعتراف گیری

با وجود آنکه تردیدی در نقش کلیدی سعید امامی و همکارانش در قتل و شکنجه منتقدان حکومت ایران در دهه ۱۳۷۰ وجود ندارد، در این نکته نیز نمی توان تردید داشت که او و سایر دستگیرشدگان پرونده قتل ها، خود در دوران بازداشت در معرض شکنجه قرار گرفته اند.

دستگیری سعید امامی و متهمان اولیه پرونده قتل های زنجیری ای در سال ۱۳۷۷، بعد از مدتی با موج بعدی دستگیری ها از سویی و اخبار پی در پی "اعترافات" دستگیر شدگان همراه بود. اعترافاتی که مضمونشان از "فساد اخلاقی" متهمان گرفته تا وابستگی آنان به سرویس های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل را در بر می گرفت.

این اعترافات، ظاهرا پیش بینی قبلی رهبر جمهوری اسلامی را تایید می کرد که در دی ماه ۱۳۷۷، سه روز بعد از اعلام رسمی دست داشتن ماموران وزارت اطلاعات ایران در قتل ها گفته بود: "من نمی‌توانم باور و قبول بکنم که این قتل‌هایی که اتفاق افتاده، بدون یک سناریوی خارجی باشد، چنین چیزی ممکن نیست."

"به گفته یک مقام آگاه از مضمون بازجویی های جواد آزاده، وی به این پرسش که چرا زندانیان را تا این حد برای کسب اعترافات دروغ ‏شکنجه کرده، پاسخی تامل انگیز داد. وی گفت وقتی رهبر تاکید کرده که ممکن نیست عاملان قتل ها به خارج وابسته نباشد، ‏برای بازجویان تکلیف قطعی ایجاد شده تا هر طور شده از زندانیان اعتراف بگیرند که عامل بیگانه اند و کسب اعتراف دیگری قابل تصور نبوده است"

اما در پی انتشار گزارش های رسمی و غیررسمی در مورد اعترافات زندانیان، به تدریج نحوه اعتراف گیری از آنها نیز خبرساز شد که از به کار گیری شکنجه های بسیار شدید علیه متهمان – و از جمله سعید امامی - حکایت داشت.

خود سعید امامی، حدود ۶ ماه بعد از دستگیری در زندان درگذشت، اما مدتی پس از اعلام رسمی خبر "خودکشی" او - که با تردید جدی رسانه ها مواجه شد – فیلمی از کلیک صحنه های بازجویی از فاطمه دری نوگورانی، همسر او و تعدادی دیگر از بازداشت شدگان پرونده قتل ها منتشر شد. این فیلم، حکایت از شکنجه شدید این زندانیان برای اخذ اعترافات ساختگی در مورد ضدیت با جمهوری اسلامی، ارتباط با سرویس های جاسوسی بیگانه و فسادهای گسترده جنسی داشت.

علنی شدن این نحوه بازجویی از متهمان که نتیجه آن، ‏انحراف پرونده بر مبنای صدها صفحه اعترافات ساختگی بود، با پیگیری های بعدی محمد ‏خاتمی رئیس جمهور وقت، منجر به دستگیری اعضای تیم بازجویی و سر تیم آنها به نام جواد عباسی کنگوری معروف به "جواد آزاده" شد که پیش از دستگیری، با نوشتن یک جزوه محرمانه ۸۰ صفحه ای که در سطح محافل حکومتی توزیع شد، به دفاع از صحت اعترافات پرداخته بود (وی همان کسی است که در فیلم اعتراف گیری از همسر سعید امامی، چند بار با نام مستعار دیگر خود یعنی "آملی" مورد خطاب این زندانی قرار می‌گیرد).

به گفته یک مقام آگاه از مضمون بازجویی های بعدی جواد آزاده، وی به این پرسش که چرا زندانیان را تا این حد برای کسب اعترافات دروغ ‏شکنجه کرده، پاسخی تامل انگیز داد. وی گفت وقتی رهبر تاکید کرده که ممکن نیست عاملان قتل ها به خارج وابسته نباشد، ‏برای بازجویان تکلیف قطعی ایجاد شده تا هر طور شده از زندانیان اعتراف بگیرند که عامل بیگانه اند و کسب اعتراف دیگری قابل تصور نبوده است.

"اعتراف سعید امامی به قتل احمد خمینی، با فرض وجود چنین اعترافی، توسط تیم بازجویی جواد آزاده و تحت شرایط شکنجه شدید گرفته شده که در فیلم بازجویی از فاطمه دری نوگورانی و دیگر دستگیرشدگان پرونده قتل ها مشاهده می شود"

اعتبار اعتراف به قتل

اعتراف سعید امامی به قتل احمد خمینی، با فرض وجود چنین اعترافی، توسط تیم بازجویی جواد آزاده و تحت شرایطی گرفته شده که در فیلم بازجویی از فاطمه دری نوگورانی و دیگر دستگیرشدگان پرونده قتل ها مشاهده می شود.

اظهارات آقای نیازی راجع به اعترافات سعید امامی، بی تردید در زمان خود خبری مهم تلقی می شده و افشای آن، اقدام اجتناب ناپذیری بوده است.

اما آیا بعد از شفاف شدن نحوه هدایت پرونده توسط همکاران آقای نیازی نیز، همچنان می توان اظهارات این مقام قضایی و اعترافات گرفته شده از متهمان پرونده را معتبر تلقی کرد؟

به گفته سازمان قضایی نیروهای مسلح، دستگیرشدگان پرونده قتل ها اعتراف کرده بودند که عامل سیا و موساد بوده اند، به حکومت ایران و هیچ یک از جناح های آن منسوب نبوده اند و - طبق یکی از اطلاعیه های رسمی این سازمان - قصد انجام عملیاتی ضدحکومتی در حد ترور محمد یزدی رئیس سابق قوه قضاییه را داشته اند.

آیا می توان چنین ادعاهایی، که وجه مشترکشان "خودسر" معرفی کردن عاملان قتل ها و نفی وفاداریشان به رهبران حکومت بود را معتبر دانست؟

اگر پاسخ این سوال منفی است، باید توجه داشت که "اعتراف" به قتل احمد خمینی توسط سعید امامی و تیمش نیز، درست در شرایطی مشابه با سایر اعتراف گیری های پرونده قتل های زنجیره ای و تحت نظر آقای نیازی و همکارانش گرفته شده اند. اعترافاتی که گویی، مسئولیت تمامی اقدامات فراقونی وزارت اطلاعات در طول یک دهه را، به گردن تنها کسی از مدیران اطلاعاتی این دهه می انداختند که به گفته محمد نیازی "خودکشی" کرده بود.

"ابهام مشخصی که در ارتباط با ماجرای قتل احمد خمینی توسط سعید امامی وجود دارد، به نحوه پاسخ‌گویی این پرسش ساده بر می گردد که آیا اعتراف گیری تحت شکنجه را، فارغ از آنکه در مورد آدم های 'خوب' یا 'بد' صورت گرفته باشد، بی اعتبار تلقی می‌کنیم یا نه؟"

شاید کسانی، در جایی، در مورد نحوه درگذشت احمد خمینی اطلاعات بیشتری در مقایسه با آنچه تاکنون بیان شده داشته باشند که هنوز بیان نکرده اند؛ یا شاید ماجرای "قتل" وی صحت دارد. اما اگر مبنای باور به انجام "قتل فرزند آیت الله خمینی توسط سعید امامی"، همین اطلاعاتی باشد که تا کنون – بر مبنای اعترافات منسوب به او – منتشر شده، باید در پذیرش آن تردید جدی داشت.

ابهام مشخصی که در ارتباط با چنین باوری وجود دارد، به نحوه پاسخ‌گویی این پرسش ساده بر می گردد که آیا اعتراف گیری تحت شکنجه را، فارغ از آنکه در مورد آدم های "خوب" یا "بد" صورت گرفته باشد، بی اعتبار تلقی می کنیم یا نه؟

مرد پشت پرده مذاکرات محرمانه ایران و آمریکا کیست؟ / تهران - واشنگتن از ماه‌ها پیش مشغول مذاکرات سری بودند

کریستین ساینس مانیتور نوشت: او شکل و شمایل دیپلمات ها را ندارد، و حتی طی کودتایی پدرش را از تخت به پایین کشیده و از کشوری می آید که تا چندی پیش تقریبا روزنامه ای نداشت.
به گزارش سرویس بین الملل انتخاب، سلطان قابوس پادشان عمان نقشی کلیدی در مذاکرات محرمانه ایران و آمریکا که منجر به توافق تاریخی هسته ای روز گذشته شد، دارد.
این مذاکرات از نزدیک ترین دوستان امریکا از جمله پنج بعلاوه یک و اسرائیل پنهان شده بود.
محرمانه بودن آن مذاکرات، شاید دلیل تنش بین فرانسه و آمریکا در مذاکرات دور گذشته ژنو را مشخص کند.
این مذاکرات با حضور ویلیام برنز معاون اوباما و جیک سالیوان مشاور جو بایدن در عمان برگزار شد.
این مذاکرات پنج بار برگزار شده است.
چهار نشست از این مذاکرات در زمان حسن روحانی برگزار شد که منجر به تواق روز گذشته ژنو شد.
با کمک سلطان قابوس دو کشور امریکا و ایران برنامه ریزی های را در جهت دیدار در عمان با حضور تیم ز کارشناسان اغاز کردند.

دو جلسه محرمانه بلافاصله پس از پیروزی روحانی برگزار شد که حول مذاکرات هسته ای بود. دو جلسه دیگر در ماه اکتبر به وقوع پیوست.
در اخرین جلسه محرمانه وندی شرمن مذاکره کننده ارشد امریکا حضور داشت.
حلقه بسیار کوچکی از مقام‌های آمریکایی در جریان مذاکره سری با ایران بوده‌اند.

آسوشیتدپرس اقدام دولت باراک اوباما در این مذاکرات سری ادعایی را یک "قمار سنگین دیپلماتیک" خوانده است.