۱۴۰۵/۰۴/۰۱

توافق اخیر ترامپ با ایران در مقایسه با برجام؛ چه چیزی تغییر کرده است؟


توافق اخیر آمریکا و ایران برای پایان دادن به جنگ میان دو کشور و بازگشایی تنگه هرمز، به‌ناچار با توافق برجام مقایسه می‌شود که ۲۳ تیرماه ۱۳۹۴ میان تهران و دولت وقت آمریکا به ریاست‌جمهوری باراک اوباما منعقد شد.
البته برجام با انتقاد شدید دونالد ترامپ، که بعد از اوباما به قدرت رسید، روبه‌رو شد و او در نخستین دورهٔ ریاست‌جمهوری خود در سال ۲۰۱۸ آمریکا را از آن توافق خارج کرد. دونالد ترامپ بارها گفته است که توافق او با حکومت ایران بهتر خواهد بود، هرچند متنی که ۲۷ خرداد امسال در ورسای امضا کرده، هنوز نهایی نیست و بسیاری از مسائل قرار است طی ۶۰ روز آینده یا حتی بیشتر مورد مذاکره قرار گیرند.
نیسان رفعتی، تحلیلگر ارشد ایران در «گروه بین‌المللی بحران»، در این زمینه به رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی می‌گوید: 
«اگر حل این مسائل آسان بود، پیش از وقوع این دو جنگ حل‌وفصل می‌شد.»
او با اشاره به جنگ ۱۲ روزه سال گذشته و همچنین جنگ ۴۰ روزه که با حملات هوایی آمریکا و اسرائیل در نهم اسفند ۱۴۰۴ از سر گرفته شد، افزود: «از خرداد و تیر سال گذشته تاکنون، ماهیت برنامه هسته‌ای ایران با شرایط دوران برجام تفاوت اساسی پیدا کرده است.»
مفاد برجام چه بود؟
 یک نکته که تغییری نکرده این است که ایران همواره ادعا کرده که قصد ساخت سلاح هسته‌ای ندارد، اما در عین حال اورانیوم را تا سطحی غنی‌سازی کرده که فراتر از نیازهای غیرنظامی است. این مسئله آن زمان نیز یکی از چالش‌های اصلی بود و امروز هم همچنان پابرجاست.
مهم‌ترین مفاد برجام عبارت بودند از این‌که ایران ۹۸ درصد ذخایر اورانیوم غنی‌شدهٔ خود را از کشور خارج کند، محدودیت‌هایی را دربارهٔ میزان غنی‌سازی در آینده بپذیرد و آن را بسیار پایین‌تر از سطح مورد نیاز برای ساخت سلاح نگه دارد، بخشی از سانتریفیوژهای مورد استفاده برای غنی‌سازی را از مدار خارج کند و به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اجازه دهد اجرای این تعهدات را راستی‌آزمایی کنند.
برجام همچنین شامل جزئیات فنی فراوانی بود؛ از جمله میزان دقیق غنی‌سازی، حجم مواد غنی‌شده، محل نگهداری آنها و نوع سانتریفیوژهای مجاز. حکومت ایران در عین حال متعهد شده بود که به دنبال توسعه سلاح هسته‌ای نرود.
در مقابل، تحریم‌های بین‌المللی مرتبط با برنامه هسته‌ای لغو می‌شد. لغو تحریم‌ها منوط به تأیید پایبندی ایران از سوی آژانس بود. تحریم‌های مربوط به مسائل دیگر، مانند حمایت ایران از گروه‌های نیابتی، برنامه موشکی یا نقض حقوق بشر، همچنان برقرار می‌ماندند.
علاوه بر این، ایران به دارایی‌های مسدودشدهٔ خود در خارج از کشور دسترسی پیدا کرد؛ دارایی‌هایی که ارزش آنها بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شد. دولت آمریکا نیز ۱.۳ میلیارد دلار به ایران پرداخت کرد.
برجام همچنین دارای سازوکار حل اختلاف و بندی موسوم به «غروب» (Sunset Clause) بود که برخی محدودیت‌ها علیه فعالیت هسته‌ای ایران را تا سال ۲۰۳۰ تعیین می‌کرد و به تصویب شورای امنیت سازمان ملل هم رسیده بود. با این حال، این توافق با مخالفت سیاسی در کنگره آمریکا از سوی هر دو حزب اصلی مواجه شد. منتقدان می‌گفتند این توافق صرفاً برنامه هسته‌ای ایران را محدود می‌کند و آن را کاملاً برنمی‌چیند. برخی دیگر نیز معتقد بودند که برجام به سایر مسائل مشکل‌ساز در رفتار منطقه‌ای ایران نمی‌پردازد.
پس از تأیید آژانس در ژانویه ۲۰۱۶، تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی لغو شدند و آمریکا در سال ۲۰۱۷ دو بار پایبندی ایران به توافق را تأیید کرد.
مسیر منتهی به جنگ 
در مه ۲۰۱۸، ترامپ برجام را «توافقی وحشتناک و یک‌طرفه» خواند و از آن خارج شد.
بر اساس گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ایران نیز بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱، تعداد سانتریفیوژها و سطح غنی‌سازی خود را افزایش داد. در نتیجه، بریتانیا، فرانسه و آلمان اعلام کردند که تهران دیگر به تعهدات برجامی خود پایبند نیست.
در خرداد و تیر پارسال، اسرائیل و آمریکا به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله هوایی کردند و هشدار دادند که تهران به توانایی ساخت سلاح هسته‌ای نزدیک شده است. پنتاگون بعداً اعلام کرد که عملیات «چکش نیمه‌شب» برنامه هسته‌ای ایران را تا دو سال عقب انداخته است، هرچند دربارهٔ میزان دقیق خسارت اختلاف نظر وجود داشت.
نیسان رفعتی، تحلیلگر ارشد ایران در «گروه بین‌المللی بحران»، می‌گوید: «خسارت گسترده‌ای به تأسیسات وارد شده و بسیاری از افراد ارشد مرتبط با برنامه هسته‌ای نیز آسیب دیده‌اند. اما هنوز بازرسی‌های میدانی کاملی انجام نشده و آژانس نیز نتوانسته از مهم‌ترین مراکز غنی‌سازی هدف قرار گرفته بازدید کند.»
پس از درگیری‌های خرداد و تیر پارسال (جنگ ۱۲ روزه)، ایران دسترسی‌های نظارتی آژانس را محدود کرد و در نتیجه در سپتامبر سال گذشته، بند موسوم به مکانیسم بازگشت خودکار تحریم‌ها یا همان «مکانیسم ماشه» فعال شد.
بر این اساس، تحریم‌های سازمان ملل که در قالب برجام لغو شده بودند، به دلیل عدم پایبندی ایران دوباره بر این کشور اعمال شدند.
کشورهای اروپایی طرف برجام اعلام کردند که این روند را پس از خودداری ایران از اعطای دسترسی کامل به بازرسان آژانس و ارائه شفافیت درباره ذخایر مواد غنی‌شده آغاز می‌کنند.
پس از درگیری‌های خرداد و تیر پارسال، واشینگتن و تهران مذاکرات هسته‌ای را از سر گرفتند؛ اما با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل در نهم اسفند پارسال، این مذاکرات متوقف شد.
Radiofarda

لیندزی گراهام: در صورت شکست توافق، ترامپ با زور کنترل تنگه هرمز را بدست می‌گیرد


لیندزی گراهام، سناتور پرنفوذ جمهوری‌خواه، در مصاحبه‌ای با شبکه خبری "سی‌بی‌اس" هشدار داد اگر تفاهم‌نامه بین تهران و واشنگتن شکست بخورد، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، کنترل تنگه هرمز را "با زور" به دست خواهد گرفت. او گفت: «بیایید یک راه‌حل دیپلماتیک را امتحان کنیم. 
من فکر می‌کنم که شکست خواهد خورد.» گراهام ادامه داد که روز جمعه گذشته "جلسه‌ای چهار ساعت و نیمه" با ترامپ داشته است و به نظر او اگر این تفاهم‌نامه به سرانجام نرسد، اتفاق بعدی این خواهد بود که ترامپ "با استفاده از زور کنترل تنگه هرمز را در دست خواهد گرفت و ایالات متحده از تمام کشتی‌هایی که از این تنگه عبور می‌کنند، برای تأمین هزینه‌های این عملیات، عوارض دریافت خواهد کرد". 
 او همچنین اظهار داشت که آمریکا در سال جاری میلادی دامنه توافق ابراهیم را گسترش خواهد داد و عربستان سعودی را نیز به این توافق ملحق خواهد کرد. گراهام تهدید کرد چنانچه ایران با کنترل تنگه هرمز توسط آمریکا مخالفت کند، "ما آنها را نابود خواهیم کرد". به گفته دو کشور میانجی قطر و پاکستان، تهران و واشنگتن در جریان مذاکرات بورگن‌شتوک در سوئیس بر سر ایجاد یک "خط ارتباطی مستقیم" در مورد تنگه هرمز موافقت کرده‌اند تا از "بروز حوادث و سوءتفاهم‌ها" جلوگیری کنند.
DW

۱۴۰۵/۰۳/۳۱

ترامپ: اگر تنگه هرمز بسته شود، نمی‌توانید به کشور خود بازگردید؛ پزشکیان مواظب حرف زدنش باشد

ایندیپندنت فارسی: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، اعلام کرد همزمان با برگزاری مذاکرات در سوئیس، به مقام‌های جمهوری اسلامی درباره هرگونه اقدام برای بستن تنگه هرمز هشدار داده است. 
او در گفتگو با شبکه فاکس‌نیوز گفت این هشدار شنبه شب به تهران منتقل شده و تاکید کرد در صورت چنین اقدامی، ایران با پیامدهای سنگینی مواجه خواهد شد. ترامپ همچنین گفت به مقام‌های ایرانی گفته‌ام که اگر تنگه هرمز بسته شود، «دیگر کشوری نخواهند داشت و حتی امکان بازگشت به کشور خود را هم از دست خواهند داد.» این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مسئله تنگه هرمز و امنیت عبور و مرور نفتکش‌ها، به یکی از محورهای اصلی تنش و مذاکرات میان تهران و واشینگتن تبدیل شده است. 
دونالد ترامپ، رئیس‌ جمهوری ایالات متحده، روز یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۴۰۵، هم‌زمان با ادامه گفت‌وگوها در سوئیس، در مصاحبه‌ای با شبکه فاکس‌نیوز تهدیدهای خود علیه رژیم جمهوری اسلامی را تشدید کرد. به گزارش فاکس نیوز، پرزیدنت ترامپ به مقام‌های جمهوری اسلامی هشدار داده است که اگر جمهوری اسلامی تنگه هرمز را ببندد، «دیگر کشوری نخواهد داشت» و مقام‌های رژیم ایران حتی فرصت بازگشت به کشورشان را نخواهند یافت. رئیس‌ جمهوری آمریکا همچنین در واکنش به ادعای مسعود پزشکیان، رئیس‌ دولت جمهوری اسلامی، بر تاکید بر حق غنی‌سازی صلح‌آمیز اورانیوم، گفته است که پزشکیان «بهتر است مراقب حرف‌هایش باشد و رفتارش را اصلاح کند» چرا که در غیر این صورت آمریکا «بقیه آن کشور را نیز تصرف خواهد کرد.» ترامپ ترتیبات کنونی میان آمریکا و جمهوری اسلامی را «توافق» ندانست و آن را تمدیدی موقت برای آتش‌بس توصیف کرد.
او گفت ایالات متحده «برگ‌های برنده را در دست دارد» و در صورت برآورده نشدن خواسته‌های آمریکا، گزینه‌های متعددی در اختیار خواهد داشت. او بار دیگر تأکید کرد که پس از پایان دوره ۶۰ روزه می‌تواند «هر کاری که بخواهد» انجام دهد. رئیس‌جمهوری آمریکا در بخش دیگری از سخنانش احتمال کنترل تنگه هرمز از سوی ایالات متحده و دریافت عوارض از کشتی‌های عبوری از این آبراه راهبردی را مطرح کرد. او گفت ایالات متحده ممکن است در آینده ۲۰ درصد از نفت عبوری از تنگه هرمز را مطالبه کند. 
ترامپ به فاکس نیوز: پزشکیان مراقب حرف زدنش نباشد و رفتارش را درست نکند، کنترل بقیه ایران را هم به دست می‌گیریم دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا روز یکشنبه ۳۱ خردادماه و همزمان با آغاز دور جدید گفتگوها میان تهران و واشنگتن گفت مسعود پزشکیان باید مراقب حرف زدنش باشد و رفتارش را اصلاح کند و گرنه کنترل بقیه کشور (ایران) را هم به دست می‌گیریم. این سخنان در پاسخ به پرسش خبرنگار فاکس‌نیوز درباره اظهارات روز گذشته پزشکیان مطرح شد که گفته بود «کسی نمی‌تواند ما را از حق غنی‌سازی‌ محروم کند.»
Iranian_uk

ترامپ یک عکس منتشر کرد و همه سردرگم شدند؛ «دخترفوق‌العاده» اما ناشناس کیست؟

 

ایندیپندنت فارسی: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با انتشار تصویری قدیمی از یک زن ناشناس در «تروث سوشال»، موجی از ابهام و گمانه‌زنی را در فضای مجازی به راه انداخت. ترامپ شامگاه شنبه بدون هیچ توضیحی، عکس زنی بلوند و ناشناس را منتشر کرد و تنها در توضیح آن نوشت: 

«دختر فوق‌العاده. افتخار من!!! رئیس‌جمهور ترامپ»

 نکته عجیب ماجرا اینجاست که ترامپ هیچ اشاره‌ای به هویت این زن یا منظور خود از عبارت «دختر فوق‌العاده» نکرد، موضوعی که بلافاصله توجه کاربران، خبرنگاران و تحلیلگران شبکه‌های اجتماعی را جلب کرد. بسیاری از کاربران در ساعات گذشته این سوال را مطرح کرده‌اند که «این زن کیست؟»؛ پرسشی که تاکنون پاسخ قطعی برای آن پیدا نشده است. برخی نیز با اشاره به ظاهر قدیمی عکس معتقدند این تصویر احتمالا متعلق به دهه ۱۹۹۰ میلادی است. گمانه‌زنی‌های اولیه در فضای مجازی حاکی از آن است که زن حاضر در تصویر ممکن است مارگو کاتسیماتیدیس، همسر جان کاتسیماتیدیس، میلیاردر مشهور نیویورکی و از چهره‌های نزدیک به ترامپ باشد. 

با این حال هیچ تایید رسمی درباره این موضوع وجود ندارد. برخی کاربران نیز حدس زده‌اند که منظور ترامپ از عبارت «دختر فوق‌العاده» ممکن است اشاره به آندریا کاتسیماتیدیس، دختر این خانواده و رئیس حزب جمهوری‌خواه منهتن باشد، اما این فرضیه نیز تاکنون تایید نشده است. در بخش نظرات پست ترامپ، صدها کاربر از هویت زن ناشناس پرسیده‌اند و حتی برخی خبرنگاران آمریکایی نیز به این ماجرا واکنش نشان داده‌اند. با وجود حجم گسترده پرسش‌ها، تا این لحظه نه ترامپ و نه تیم رسانه‌ای او توضیحی درباره هویت فرد حاضر در تصویر یا علت انتشار این پست ارائه نکرده‌اند.

انتشار این پست در شرایطی که ترامپ معمولا از شبکه‌های اجتماعی برای اعلام مواضع سیاسی، حمله به رقبا یا انتشار اخبار مهم استفاده می‌کند، باعث شده این تصویر مرموز به یکی از سوژه‌های داغ فضای مجازی و رسانه‌های آمریکایی تبدیل شود. فعلا مهم‌ترین سوال بی‌پاسخ کاربران این است: زن ناشناس عکس ترامپ چه کسی است و چرا رئیس‌جمهوری آمریکا ناگهان تصویری از او را با عنوان «دختر فوق‌العاده» منتشر کرده است؟

Iranian_Uk

۱۴۰۵/۰۳/۳۰

ایران: ۲۵ میلیارد دلار از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران آزاد می‌شود

دویچه وله: محمدجعفر قائم‌پناه، سرپرست نهاد ریاست جمهوری و معاون اجرایی مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور ایران، اعلام کرد بر اساس تفاهم میان تهران و واشنگتن، دارایی‌های بلوکه‌شده ایران به‌صورت کامل اما تدریجی آزاد خواهد شد. به گفته قائم‌پناه، حجم این دارایی‌ها حدود ۲۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود و قرار است از این منابع برای توسعه زیرساخت‌های کشور، از جمله کریدورهای حمل‌ونقل، راه‌ها و فرودگاه‌ها استفاده شود.
معاون پزشکیان همچنین با اشاره به کاهش تنش‌ها و دور شدن خطر جنگ، ابراز امیدواری کرد که این روند به کاهش بخشی از فشارهای اقتصادی بر مردم و تسریع پروژه‌های عمرانی و توسعه‌ای در کشور کمک کند. با این حال روایت‌های تهران و واشنگتن درباره مصرف دارایی‌های بلوکه‌شده ایران یکسان نیست و دو طرف دیدگاه‌های متفاوتی در این زمینه ارائه کرده‌اند. روزنامه وال‌استریت ژورنال گزارش داده است از این پول برای خرید مواد غذایی، دارو و سایر کالاهای بشردوستانه استفاده خواهد شد. آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده ایران در شرایطی انجام می‌شود که بسیاری از کارشناسان مستقل می‌گویند جمهوری اسلامی احتمالا بخش قابل‌توجهی از این منابع را همانند گذشته، صرف حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی مورد حمایت خود در منطقه خواهد کرد.
 ******
انتقاد تند کیهان از تفاهم‌نامه با آمریکا؛ زمان به نفع ایران بود کیهان با اشاره به پیام مجتبی خامنه‌ای مدعی شده است که متن تفاهم‌نامه دارای مواردی است که نباید در آن گنجانده می‌شد روزنامه کیهان در یادداشتی انتقادی نسبت به تفاهم‌نامه میان آمریکا وایران، این پرسش را مطرح کرده است که چرا ایران در شرایطی که به گفته این روزنامه زمان به نفع کشور بوده اکنون اقدام به امضای این توافق کرده است. پیش از این مجتبی خامنه‌ای در پیامی که به او نسبت داده شده با امضای توافق با آمریکا مخالفتی نکرده بود اما گفته بود که درباره این توافق نظر دیگری دارد ولی به دلیل قبول مسئولیت از سوی مسعود پزشکیان اجازه امضای توافق با آمریکا را صادر کرده است. کیهان با اشاره به پیام مجتبی خامنه‌ای مدعی شده است که متن تفاهم‌نامه دارای مواردی است که نباید در آن گنجانده می‌شد و در مقابل برخی موارد ضروری نیز در آن دیده نشده است.
این روزنامه همچنین از "خوش‌بینی بی‌دلیل" در روند مذاکرات انتقاد کرده و آن را عامل شتاب در دستیابی به تفاهم اولیه دانسته است.
به نوشته کیهان، پذیرش مذاکره درباره موضوع هسته‌ای و همچنین طرح موضوع تنگه هرمز در چارچوب این تفاهم، پرسش‌برانگیز است. کیهان به همراه برخی دیگر از مخالفان توافق معتقد است بندهای مرتبط با برنامه هسته‌ای می‌تواند حقوق ایران در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را محدود کرده و حتی با مصوبه هسته‌ای مجلس در تعارض باشد. این روزنامه توصیه کرده است که تیم مذاکره‌کننده ایران ۶۰ روز فرصت دارد تا تغییرات اساسی در این تفاهم‌نامه ایجاد کند و روند کار را به رهبر و افکار عمومی گزارش دهد. انتقاد کیهان بعد از آن مطرح شده که مجتبی خامنه‌ای گفته بود که با این طرح موافق نیست.
برخی کارشناسان مسائل ایران می‌گویند تائید امضای توافق از سوی مجتبی خامنه‌ای در کنار مخالفت او با مفاد آن، ادامه همان رویکردی است که به گفته منتقدان سال‌ها از سوی پدرش،علی خامنه‌ای، دنبال می‌شد؛ رویکردی که بر اساس آن، در صورت موفق نبودن یک طرح یا برنامه، رهبر جمهوری اسلامی با یادآوری مخالفت‌های پیشین خود، از پذیرش مسئولیت مستقیم آن فاصله می‌گرفت.

۱۴۰۵/۰۳/۲۸

ترامپ مخالفان توافق با ایران را «احمق» و «حسود» نامید !!

دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده امریکا در پستی در شبکه اجتماعی خودش، تروث سوشال نوشت: «این احمق‌ها که فکر می‌کنند من در قبال ایران به اندازه کافی سخت‌گیر نبوده‌ام، در حالی که بازار سهام همین حالا به یک رکورد تاریخی رسیده و قیمت نفت در حال سقوط است، یا حسودند، یا آدم‌های بدی هستند، یا احمق.» این در حالی است که بسیاری از هم‌حزبی‌های ترامپ نیز به این توافق بدبین هستند. از جمله مایک پنس، معاون ترامپ در دوره پیشین ریاست جمهوری او، در مصاحبه‌ای با شبکه فاکس نیوز نگرانی‌هایی جدی در باره تفاهم‌نامه ایران و آمریکا "هم به خاطر آنچه در آن گنجانده شده و هم به خاطر آنچه در آن منظور نشده است" ابراز داشت.
او گفت: «تفاهم‌نامه مزبور به‌طور نگران‌کننده‌ای یادآور همان سیاست مماشات است که دولت ما در توافق هسته‌ای اوباما با ایران رد کرد و همچنین همان رویکردی که جو بایدن تلاش داشت در دوران ریاست‌جمهوری خود دوباره آن را احیا کند.» تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا، نیز در رابطه با مفاد تفاهم‌نامه ایران و آمریکا پیام‌هایی در شبکه ایکس منتشر کرد و نوشت: «حمایت رابرت مالی از این تفاهم‌نامه شاید جدی‌ترین انتقادی باشد که می‌توان به آن وارد کرد.» رابرت مالی فرستاده ویژه پیشین آمریکا برای امور ایران متهم است که اسناد و اطلاعات طبقه‌بندی شده را در اختیار ایران یا یک کشور خارجی دیگر قرار داده است.
 ****** 
 تفاهم‌نامه تهران-ورسای؛ ایران و آمریکا چه چیزی به دست می‌آورند و چه امتیازی می‌دهند؟
یورونیوز: یادداشت تفاهم آمریکا و ایران که چهارشنبه در ورسای فرانسه و تهران امضا شد، زمینه بازگشایی تنگه هرمز و بازگشت دو طرف به میز مذاکره درباره برنامه هسته‌ای تهران را فراهم می‌کند. همچنین بر اساس جزئیاتی که دو طرف منتشر کرده‌اند، این توافق یک امتیاز فوری برای ایران دارد: امکان ازسرگیری آزادانه فروش نفت. با بازگشت صادرات نفت ایران، تهران می‌تواند درآمدهای از دست‌رفته خود را دوباره به دست آورد. در مقابل، آمریکا و ایران در یک دوره ۶۰ روزه وارد مذاکراتی خواهند شد که محور اصلی آن دستیابی به توافقی جدید درباره برنامه هسته‌ای ایران است؛ توافقی که دونالد ترامپ تلاش خواهد کرد آن را سخت‌گیرانه‌تر از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ کند؛ توافقی که هشت سال پیش از سوی او کنار گذاشته شد. 
بازگشت نفت ایران به بازار جهانی طبق تفاهم‌نامه، تنگه هرمز دوباره باز خواهد شد و آمریکا محاصره بنادر ایران را لغو خواهد کرد؛ اقدامی که می‌تواند به کاهش قیمت سوخت کمک کند. عبور کشتی‌ها از این آبراه برای ۶۰ روز بدون دریافت عوارض خواهد بود، اما در آینده امکان تغییر این وضعیت وجود دارد. بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران در جریان جنگ، یکی از مهم‌ترین ابزارهای فشار تهران بود. این اقدام باعث افزایش قیمت انرژی، گران‌تر شدن کالاهای اساسی و تشدید نگرانی‌های اقتصادی در جهان شد. توافق جدید، تحریم‌های نفتی آمریکا علیه ایران را به‌طور موقت لغو می‌کند، اما آن‌ها را به‌طور کامل از بین نمی‌برد.
ایران در سال گذشته حدود ۴۵ میلیارد دلار درآمد نفتی داشت، اما بیشتر صادراتش تنها به چین محدود بود و برای دور زدن تحریم‌ها از شبکه‌ای از نفتکش‌ها استفاده می‌کرد. اکنون تهران می‌تواند مشتریان بیشتری پیدا کند و نفت خود را با شرایط بهتری بفروشد. امتیازهای احتمالی آینده برای ایران تفاهم‌نامه درباره اورانیوم با غنای بالا اشاره می‌کند که این مواد باید تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به سطح پایین‌تری رقیق شوند، اما جزئیات اصلی برنامه هسته‌ای ایران همچنان به مذاکرات آینده موکول شده است. در صورت دستیابی به توافق نهایی، ایران وعده دریافت امتیازهای اقتصادی بیشتری را دارد؛ از جمله لغو کامل تحریم‌های بین‌المللی و آزادسازی میلیاردها دلار دارایی بلوکه‌شده در خارج از کشور. همچنین در متن تفاهم‌نامه به ایجاد صندوقی ۳۰۰ میلیارد دلاری برای بازسازی خسارت‌های جنگی ایران اشاره شده است. با این حال، مشخص نیست کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس که هدف حملات ایران قرار گرفته‌اند، حاضر به مشارکت گسترده در چنین طرحی باشند.
 ترامپ نیز گفته آمریکا در این صندوق مشارکت مالی نخواهد داشت. موشک‌ها و نیروهای نیابتی ایران در دستور کار نیستند دولت ترامپ پیش‌تر اعلام کرده بود اهداف جنگ شامل نابودی توان موشکی ایران، قطع حمایت تهران از گروه‌های منطقه‌ای، تضعیف نیروی دریایی ایران و جلوگیری از دستیابی این کشور به سلاح هسته‌ای بوده است. با این حال، در تفاهم‌نامه موقت فعلی، موضوع برنامه موشکی ایران و حمایت آن از گروه‌های هم‌پیمان منطقه‌ای مطرح نشده و مذاکرات آینده تنها بر برنامه هسته‌ای تمرکز خواهد داشت. جنگ لبنان؛ تهدیدی برای توافق تفاهم‌نامه خواستار پایان جنگ در لبنان شده است، اما اسرائیل و حزب‌الله لبنان طرف‌های این توافق نیستند.
ایران خواهان خروج اسرائیل از مناطق جنوبی لبنان است، در حالی که اسرائیل اعلام کرده قصد حفظ حضور نظامی خود در این مناطق را دارد. ادامه یا تشدید درگیری‌ها در لبنان می‌تواند تفاهم‌ آمریکا و ایران را تهدید کند؛ مگر اینکه تهران و واشنگتن بتوانند متحدان خود را کنترل کنند. تنش میان آمریکا و اسرائیل اسرائیل از روند مذاکرات کنار گذاشته شد و بسیاری از جریان‌های سیاسی این کشور توافق را شکست بزرگی می‌دانند. 
در مقابل، ترامپ نیز در جریان مذاکرات از عملکرد بنیامین نتانیاهو انتقاد کرد و خواستار احتیاط بیشتر اسرائیل در لبنان شد. نتانیاهو اکنون با فشار داخلی و انتخابات پیش‌رو روبه‌رو است و رابطه او با ترامپ ممکن است بر ادامه عملیات نظامی اسرائیل تاثیر بگذارد. 
در همین حال، ایران پس از جنگ با وجود خسارت‌های سنگین نظامی، توانست با بستن تنگه هرمز و حمله به برخی متحدان عرب آمریکا نشان دهد که ابزارهای فشار منطقه‌ای در اختیار دارد. همه چیز به توافق نهایی بستگی دارد توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ محدودیت‌های گسترده‌ای بر برنامه هسته‌ای ایران اعمال کرده بود؛ از جمله محدود کردن سطح غنی‌سازی، کاهش ذخایر اورانیوم و افزایش بازرسی‌های بین‌المللی. اما مخالفان آن توافق، محدودیت زمانی ۱۵ ساله را نقطه ضعف اصلی می‌دانستند. اکنون پرسش اصلی این است که آیا آمریکا می‌تواند محدودیت‌های طولانی‌تر و سخت‌گیرانه‌تری بر برنامه هسته‌ای ایران اعمال کند یا نه. واشنگتن خواهان حذف یا رقیق‌سازی ذخایر اورانیوم با غنای بالای ایران است، در حالی که تهران احتمالا خواستار حفظ حق غنی‌سازی در سطح پایین‌تر برای اهداف صلح‌آمیز خواهد بود.

۱۴۰۵/۰۳/۲۷

۴۰ ادعا و یک تفاهم محرمانه ....

گزارش اکونومیست، توافق موقت ایران و آمریکا را فرصتی برای توقف جنگ و بازگشایی تنگه هرمز می‌داند، اما آن را پایان بحران نمی‌شمارد. یادداشت تفاهم ژنو بیش از آن‌که توافق نهایی باشد، آغاز مذاکراتی دشوار درباره اورانیوم، تحریم‌ها، لبنان و امنیت منطقه است. بازار نفت موقتاً آرام شده، اما اعتماد به هرمز فوراً بازنمی‌گردد. نه ترامپ، نه ایران و نه اسرائیل پیروزی روشنی ندارند و خطر بازگشت جنگ باقی است. 
 فرارو- دونالد ترامپ از ماه مارس (اسفند/فروردین گذشته) تا امروز نزدیک به ۴۰ بار ادعا کرده بود که توافق با ایران نزدیک است. ادعاهایی که هر بار زودتر از موعد مطرح می‌شد و به نتیجه نمی‌رسید. به گزارش فرارو به نقل از اکونومیست، اما به نظر می‌رسد این بار حق با او بوده است. شامگاه یکشنبه، ایران و آمریکا از توافقی خبر دادند که می‌تواند به درگیری‌های چهار ماه اخیر پایان دهد. راه خروج از بن‌بست ایران و آمریکا چرا اسرائیل از توافق احتمالی آمریکا و ایران نگران است؟ این توافق مهم قرار است مسیر بازگشایی «تنگه هرمز» را هموار کند. 
چنین اتفاقی می‌تواند هم برای منطقه که از درگیری خسته شده و هم برای بازار جهانی انرژی، یک زنگ تفریح و فرصت تنفس عالی باشد. با این وجود، نباید فراموش کرد که این توافق، اختلافات ریشه‌ای و قدیمی میان تهران و واشنگتن را کاملاً حل نمی‌کند.
 ژنو در انتظار امضای توافق پرابهام 
مقام‌های آمریکایی به این توافق «یادداشت تفاهم» می‌گویند. قرار است این متن روز جمعه در شهر ژنو امضا شود. تا قبل از امضای نهایی، جزئیات متن کاملاً محرمانه می‌ماند.
همین پنهان ماندن جزئیات باعث می‌شود هر دو طرف ماجرا، روایت‌های خاص خودشان را برای افکار عمومی بسازند. در واقع، تهران و واشنگتن سعی می‌کنند بندهای توافق را به نفع خودشان تفسیر کنند. البته احتمالاً بخش زیادی از این ادعاها بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و با واقعیتِ متن توافق، فاصله خواهد داشت. با وجود این پنهان‌کاری‌ها، بخش‌هایی از این یادداشت تفاهم در هفته‌های گذشته به دست رسانه‌ها رسیده است. 
یک دیپلمات آگاه می‌گوید این اطلاعات لو رفته، تا حد زیادی تصویر درستی از توافق اصلی به ما می‌دهد. طبق این اطلاعات، اولین قدم مهم توافق، پایان دادن به محاصره‌های متقابل آمریکا و ایران در تنگه هرمز است. 
این مسیر دریایی بسیار مهم، باید نهایتاً تا ۳۰ روز آینده بازگشایی شود. اما فراتر از باز شدن تنگه هرمز، توافق فعلی بیشتر شبیه به یک «توافق برای ادامه مذاکرات» است.
چرا؟
چون قرار است دو کشور وارد یک دوره ۶۰ روزه شوند تا درباره توافق نهایی بر سر برنامه هسته‌ای ایران با هم گفتگو کنند. در مرحله بعدی، مهم‌ترین دغدغه آمریکا روشن شدن تکلیف اورانیوم‌های غنی‌شده ایران است. ایران در حال حاضر بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا و حدود ۹ هزار کیلوگرم اورانیوم با غنای پایین‌تر در اختیار دارد. دونالد ترامپ در ماه‌های گذشته پافشاری می‌کرد که تهران باید تمام این مواد هسته‌ای را به آمریکا تحویل دهد.
 اما ایران قاطعانه این درخواست را رد کرد. تهران به جای تحویل مواد، پیشنهاد داد که غلظت اورانیوم را کاهش داده و آن را رقیق کند. حالا به نظر می‌رسد واشنگتن از ادعای سخت‌گیرانه اولیه‌اش کوتاه آمده است. در ادامه این مسیر، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هم وارد مذاکرات می‌شود تا بهترین راه‌حل فنی را پیشنهاد دهد؛ راه‌حلی که احتمال دارد شامل انتقال اورانیوم ایران به یک کشور سوم (کشور ثالث) باشد. 
در طرف مقابل، آمریکا متعهد شده که هم‌زمان با امضای این یادداشت تفاهم، بخشی از تحریم‌ها را در کوتاه‌مدت لغو کند. این امتیازهای اقتصادی می‌تواند شامل اجازه صادرات نفت و آزاد شدن تا سقف ۲۴ میلیارد دلار از پول‌های مسدودشده ایران در خارج از کشور باشد. البته این پول‌ها یک‌جا آزاد نمی‌شوند و به صورت مرحله‌ای و با محدودیت‌هایی در نحوه خرج کردن، در اختیار ایران قرار می‌گیرند.
بخش دیگری از این تفاهم‌نامه به درگیری میان اسرائیل و حزب‌الله در لبنان مربوط می‌شود. با این حال، هنوز دقیقاً مشخص نیست که آیا اسرائیل مجبور می‌شود از مناطق اشغال‌شده در جنوب لبنان عقب‌نشینی کند یا خیر. بازار نفت میان امید به صلح و ترس از بن‌بست در ماه آوریل (فروردین/اردیبهشت)، کشور پاکستان موفق شد یک آتش‌بس اولیه میان آمریکا، ایران و اسرائیل برقرار کند. این آتش‌بس با وجود نقض شدن‌های پی‌درپی، هنوز تا حدودی پابرجاست.
با این حال، نقش پاکستان در نوشتن توافق جدید بسیار کم‌رنگ‌تر بوده است. در هفته‌های اخیر، این کشور قطر بود که نقش پررنگی در رفت‌وآمدهای دیپلماتیک با تهران داشت. دیپلمات‌های قطری با هماهنگی دقیق با «جی‌دی ونس»، مسیر این گفتگوها را در واشنگتن پیش بردند. انتشار خبر این توافق، فوراً روی بازار انرژی تأثیر گذاشت. 
در معاملات صبح دوشنبه، قیمت جهانی نفت بیشتر از ۵ درصد ارزان شد. قیمت نفت خام برنت به ۸۳ دلار در هر بشکه رسید که پایین‌ترین قیمت از هفته اول مارس (اسفند) تا به امروز است؛ هرچند این رقم هنوز حدود ۲۰ دلار گران‌تر از روزهای قبل از شروع درگیری‌هاست. باز شدن احتمالی تنگه هرمز می‌تواند حجم عظیمی از نفت را که در خلیج فارس گیر افتاده، روانه بازارهای جهانی کند.
آمارهای شرکت «کپلر» نشان می‌دهد حدود ۶۰ نفتکش غول‌پیکر ماه‌هاست منتظر خروج از این منطقه هستند و مخازن کشورهای تولیدکننده در خلیج فارس هم در آستانه سرریز شدن است. اما با وجود این امیدواری‌ها، بازگشت اوضاع تنگه هرمز به روزهای آرام قبل از جنگ، زمان‌بر خواهد بود. حتی اگر مسیر دریا باز شود، اعتماد بازار و شرکت‌های کشتی‌رانی فوراً برنمی‌گردد؛ مخصوصاً اگر مذاکرات نهایی تهران و واشنگتن دوباره به بن‌بست بخورد. رسیدن به توافق نهایی در این فرصت ۶۰ روزه، هدف بسیار سختی به نظر می‌رسد. 
پرونده اورانیوم‌های غنی‌شده فقط اولین گره کور این ماجراست. آمریکا به دنبال ایجاد محدودیت‌های بیشتر و گسترده‌تر روی برنامه هسته‌ای ایران است. در مقابل، تهران هم خواهان لغو کامل‌تر و فراگیرتر تحریم‌هاست. به همین دلیل، این توافق که فعلاً «موقت» نامیده می‌شود، ممکن است به یک روند طولانی و بسیار پیچیده تبدیل شود. توافق حداقلی و خطر بازگشت دوباره به جنگ اگر درگیری میان ایران و آمریکا واقعاً با چنین توافقی تمام شود، این پایان کار برای هیچ‌کدام از طرفین یک «پیروزی قطعی و روشن» محسوب نمی‌شود. دونالد ترامپ در روزهای ابتدایی حملات، رو به مردم ایران گفته بود که «ساعت آزادی» آنان فرا رسیده است. حالا همان رئیس‌جمهور آمریکا مجبور شده با نظامی به گفتگو بنشیند که زمانی در پی سرنگونی آن بود اما امروز قدرتمند پای مذاکره نشسته است. 
به همین خاطر، این توافق احتمالاً در داخل آمریکا هم با مخالفت‌ها و جنجال‌های شدیدی روبه‌رو می‌شود.
«لیندسی گراهام»، سناتور تندروی حزب جمهوری‌خواه، از همین حالا خواسته که این توافق در کنگره آمریکا بررسی شود. او تلاش می‌کند اگر توافق به نتیجه بدی رسید، تمام تقصیرها را گردن «جی‌دی ونس» بیندازد؛ شخصی که از او به عنوان «طراح و معمار» این یادداشت تفاهم یاد می‌کنند. اوضاع برای اسرائیل حتی سخت‌تر هم به نظر می‌رسد. تل‌آویو سال‌ها پافشاری می‌کرد که هرگونه توافقی با ایران باید علاوه بر برنامه هسته‌ای، شامل محدود کردن موشک‌ها و قطع حمایت تهران از گروه‌های هم‌پیمانش در منطقه نیز باشد. اما به نظر نمی‌رسد این دو خواسته اسرائیل، جایگاه خاصی در توافق نهایی داشته باشند. 
درست است که تسلیحات ایران در طول درگیری‌ها آسیب‌هایی دیده، اما تهران هنوز هم قدرت شلیک به سمت اسرائیل را دارد و حمایتش از حزب‌الله را متوقف نکرده است. در همین حال، اسرائیل بخش زیادی از اعتبار خود را پیش مهم‌ترین متحدش یعنی آمریکا از دست داده است. 
در حال حاضر هم دموکرات‌های چپ‌گرا و هم جمهوری‌خواهان انزواطلب در آمریکا، اسرائیل را مقصر اصلی کشیده شدن پای آمریکا به این جنگ می‌دانند. حتی شخص ترامپ هم در هفته‌های اخیر از رفتارهای «بنیامین نتانیاهو» عصبانی به نظر می‌رسد. ایران احتمالاً این توافق جدید را به عنوان یک پیروزی معرفی خواهد کرد؛ چرا که توانسته از یک جنگ عبور کند و در برابر دو دشمن قدرتمند، مقاومت کرده تا به نقطه برابر برسد. 
با اینکه قدرت نظامی ایران ترامپ را مجبور به عقب‌نشینی کرد اما شهروندان ایرانی هم در کمتر از یک سال، فشار دو جنگ را تحمل کرده‌اند و اکنون با اقتصادی فرسوده، تورم سنگین مواد غذایی و بیکاری روبه‌رو هستند. به همین دلیل، اگر توافق نهایی نتواند جلوی جنگ‌های بعدی را بگیرد و به شکل واقعی به اقتصاد کمک کند، پیروزی ایران یک بردِ بسیار پرهزینه خواهد بود. 
در نهایت، این «توافق حداقلی»، شاید به جای پایان دادن به جنگ، فقط یک توقف کوتاه در مسیر بحران‌ها باشد. آمریکا نمی‌تواند با وضع موجود برنامه هسته‌ای ایران کنار بیاید. از طرفی، ایران هم در شرایط تحریم و انزوای اقتصادی، توانایی حل کردن تمام مشکلات اقتصادی‌اش را نخواهد داشت.
اگر تهران و واشنگتن نتوانند در ماه‌های آینده به یک توافق جامع و کامل برسند، خطر بازگشت به میدان جنگ همچنان وجود دارد. چرا که هر دو طرف ممکن است فکر کنند با شروع دوباره درگیری‌ها، می‌توانند امتیازهای بیشتری از حریف بگیرند.